Bu haber kez okundu.

TİYATRO İLE ENGELLERİ AŞIYOR

- Aydoğan:  "Engellilerin evlerinde durması değil, normal insanlar gibi bir faaliyette bulunmaları sağlandı. Engelli olmayan arkadaşlarım bir gün gelip beni seyredecekler. Kendimi geliştirdim. Hiçbir zaman yıkılmadım, Allah'a her zaman şükrettim. Allah kimseye kaldıramayacağı yük vermezmiş, hala nefes alıyor, hala ayaktayız. Zorlukları atlattık ve bazı şeyleri başardık"



Kilimli ilçesinde yaşayan 31 yaşındaki İslam Aydoğan, geçirdiği iki kazada sol gözündeki görme yetisini ve iki bacağını kaybetmesine rağmen yeni tanıştığı tiyatro oyunculuğuna bağlılığı sayesinde engel tanımıyor.  

Hüseyin ve Ayşe çiftinin üç çocuğundan en küçüğü olan Aydoğan, 8 yaşındayken sol gözündeki görme yetisini kaybettiği trafik kazasının ardından hayata küsmek yerine, başarılı bir eğitim hayatı geçirerek çok istediği Bülent Ecevit Üniversitesi Elektrik Teknikerliği Bölümünü okudu. 

Bir firmada elektrik teknikeri olarak çalışmaya başlayan Aydoğan, 2010'da işine gitmek için binmeye çalıştığı yolcu treninin bir anda hareket etmesiyle rayların üzerine düştü. Kazada, trenin altında kalması sonucu kopan bacakları yerine protez takılan ve ailesinin desteğiyle zorlukların üstesinden gelen Aydoğan, ilçede başladığı tiyatro oyunculuğunu da büyük bir keyifle sürdürüyor.

Kilimli Engelliler Derneği tarafından oluşturulan tiyatro topluluğunda, başrolünü üstlendiği oyunun hazırlıklarını sürdüren ve haftada üç gün provalara katılan Aydoğan, gelecek aylarda sahnelenecek oyundaki sorumluluğunu yerine getirebilmek için gösterdiği azmiyle çevresine örnek oluyor. 






- "Allah kimseye kaldıramayacağı yük vermezmiş"

Aydoğan, yaptığı açıklamada, engelinin, yaşamında bir şeyleri başarmak için kendisine engel olmadığını söyledi.

Hayata olan inancını hiçbir zaman kaybetmediğini anlatan Aydoğan, "Kendimi geliştirdim. Hiçbir zaman yıkılmadım, Allah'a her zaman şükrettim. Allah kimseye kaldıramayacağı yük vermezmiş, hala nefes alıyor, hala ayaktayız. Zorlukları atlattık ve bazı şeyleri başardık." diye konuştu.

Ailesinin ve arkadaşlarının kendisini hiçbir zaman yalnız bırakmadığını ifade eden Aydoğan, kendisini engelli olarak görmediğini ve diğer insanlar gibi hayatına devam etmeye çalıştığını belirtti.


- "Arkadaşlarım bir gün gelip beni seyredecek"

Tiyatronun hayatında yer bulmasının kendisi için sürpriz olduğunu kaydeden Aydoğan, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Halk Eğitim Merkezi'nin destekleriyle Kilimli Engelliler Derneğince tiyatro çalışmaları başlamıştı. Bir gün kurstan Nuray Dibek hocamız beni aradı ve böyle bir oluşumda bulunmak isteyip istemediğimi sordu. İlk başta değişik gelse de 'Neden olmasın?' dedim, kabul ettim. İyi ki kabul etmişim. Haftada üç gün tiyatro çalışıyoruz. Bunu keşke her gün yapabilsek. Şimdi sosyal bir faaliyetimiz var ve bu bizden sonraki engelliler için bir umut oldu. Tiyatro bizim için bambaşka bir şey haline geldi. Engellilerin evlerinde durması değil, normal insanlar gibi bir faaliyette bulunmaları sağlandı. Engelli olmayan arkadaşlarım bir gün gelip beni seyredecekler. Bu çok güzel bir duygu."


- "İnsanların ne dedikleri o kadar da önemli değil"

İslam Aydoğan, engellilerin birçok şeyi başarabileceğini, bunun için öz güvenlerini yitirmemeleri gerektiğini vurgulayarak toplumda farkındalık yaratmayı hedeflediklerini dile getirdi.

Herkesin bir engelli adayı olduğuna işaret eden Aydoğan, "İnsanların ne dedikleri o kadar da önemli değil. Bir insanın elinin, kolunun veya bacağının olmaması bir engel değil. Düşünememek bence engelliliktir. Bizim tek amacımız bazı engelleri aşmak, engellileri de bu toplumun bir insanı olarak göstermekti. Bu yüzden biz buradayız."


(AA)


Anahtar Kelimeler:
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner251

banner185