Not: 27 Ekim 2006 da yitirdiğimiz uluslararası çizerlerimizden Semih Balcıoğlu’yu özlemle anıyorum. Ölümünün ardından kaleme aldığım bir yazıyı okurla paylaşmak istedim. Anısına saygıyla
Yaşantım boyunca sanatçılara saygı ve hayranlık duydum. Gizli bir kıskançlık da... Yapıtlarıyla dünyamı aydınlatan yazar ve şairlere, çok sesli müzik yaratıcılarına, ressamlara, karikatür sanatının emekçilerine, sinema ve tiyatroyu var eden büyük ustalara, en çok da insandan, yaşamdan kopmaksızın sanatlarını evrensel boyutlara taşıyanlara yüreğimde yer açtım. İşte bunlardan birinden, dostluğuyla onurlandığım Çizgi Ustası Semih Balcıoğlu’dan söz açacağım bu yazımda. Beklenmedik bir anda 27 Ekim 2006 tarihinde ayrılıverdi aramızdan. Oysa onun yapıtlarına, çizgi ustalığına, esprilerine ve de ünlü kahkahasına en çok gereksinim duyduğumuz bir dönemdeydik. Ölüm haberini aldığımda yurt dışındaydım. Acıma, Semih Ağabeyi son yolculuğuna uğurlayamamanın üzüntüsü de eklendi. Şimdi bakıyorum da kaybının ardından altı ay geçmiş. Zaman her şeyi öğütür derler ama sevgili yitimini, dost yitiminin acısını hiçbir şey unutturmuyor. Emel Balcıoğlu’yu her gördüğümde, her konuşmamızda buna bir kez daha tanık oluyorum. Şimdi kitaplığımdan kimi yapıtlarını indirip yeniden çeviriyorum sayfalarını. Onun kendine özgü usta çizgilerine, ince mizahına dalıyorum. En çok sevdiğim kitaplarından biri Mavi. Alıp götürüyor beni... Şair İlhan Demiraslan’ın dizeleri ile buluşturuyor:
Denizi Çizmek
Buraya denizi çiziyorsun ya 
Suları mavilere boyuyorsun ya
Kayıkları koyuyorsun üstüne 
Sabahı serinliği koyuyorsun
Buraya denizi çiziyorsun ya 
Balıkların iri görüntüsünü 
Ağları çiziyorsun martıları 
Sonra martıların gürültüsünü 
Buraya denizi çiziyorsun ya 
Kayıkları çiziyorsun geride 
Umudu çiz alın yazısını çiz 
Ayazı da çiz alın terini de 
Balıkçıları çiz balıkçıları 
Geceyi de çiz doğacak günü de 
Yoksulluğu çiz çaresini de çiz 
Sömürüyü de çiz sömürüyü de 
“Mavi” yapıtında Semih Balcıoğlu şairi duymuş gibidir. Denizi çizmiştir. Balıkçıları, martıları, Kız Kulesi’ni, kayıkları. Sömürüyü de çizmiştir, yoksulluğu da. İstanbul’a reva görülen zulmü, haksızlıkları, plansız kentleşmeyi, deniz kirliliğinin önlenemez iç acısının boyutlarını da. İnce mizahını elden bırakmadan, her zamanki usta işi çizgileriyle önemli bir yapıt bırakmıştır bize. “Mavi” sayfalarını çevirerek karikatürlerini yüzünüzde hoş bir gülümseme ile izleyebileceğiniz türden kitaplardan değil. Doğayı, denizi, çevreyi kirleten, yok oluşa sürükleyen, teknolojiyi kötüye kullanarak uygarlıkları yerle bir eden insanlık üzerine, savaşın acımasızlığı üzerine. Özelde ise kaderciliği elden bırakmayan bilime sırt çevirmiş bizim insanımız üzerine bir yapıt. Karikatürü yazı diline sokarak betimlemenin güçlüğünü biliyorum. Ustanın çizgilerini anlatmaya kalkışmayacağım sizlere. Salt bu yapıtı edinmenizi önereceğim. Pişman olmayacaksınız. Ve inanın Balcıoğlu’nun “Mavi” yapıtı ile günümüzün gözden kaçırılmaya çalışılan çevre ve kentleşme sorunlarına ilginiz artacak, kitaplığınıza mavinin dinginliği yansıyacak.
 

Bunlar da Dikkatinizi Çekebilir

Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner251

banner282

banner185


banner294