İklim şartlarına karşı eşitlik politikalarının bir bölümü, kriz yaratan üretim ve tüketimin değişiminden mevcut ekonomik düzenin devamını sağlamaya yöneliktir. Karbon piyasaları, karbon dengeleme yazılımı, fizyolojik finansal sistemleştirme, spekülatif karbon giderimi ve büyük değişiklik jeomühendislik uygulamaları, gerçek emisyon azaltmalarının yerine harcandığı durumlarda fosil yakıt ekonomisinin ömrü uzatılabilmektedir.
İşçiler, köylüler, kadınlar, ekoloji ve iklim adaleti hareketleri, sendikalar, barışın savunucuları, bilim insanları, Antalya’da düzenlenen Halkların İklim Zirvesi'nde buluştu. 15-18 Kasım tarihleri arasında gerçekleşen zirvenin ardından bir sonuç bildirgesi açıklandı.
“Yaşamı Savunmak, Dünyayı Yeniden Kurmak”başlıklı sonuç bildirgesinde “HEM EKMEK HEM NEFES” ifadesi dikkat çekti.
Dünyanın farklı coğrafyalarından Antalya'da bir araya gelen işçiler, köylüler, küçük bölgeler, yerli halklar, kadınlar, güçlüler, ekoloji ve iklim adaleti hareketleri, sendikalar, barış savunucuları, bilim insanları, hak seçenekleri ve yaşam savunan bütün topluluklar Antalya’da
yalnızca iklim değişikliğinin sonuçlarını tartışmak için bulunmadıklarını belirttiler. Bildirgede “iklim sıcaklığının yarattığı toplumsal ve ekonomik ilişkiler değişiyor, dünyanın farklı yerlerinde sürdürülen mücadeleleri birleştirmek ve başka bir canlı maddi basınç birlikte ölçmek için bir aradayız” vurgusu da yapıldı.
Sonuç bildirgesinde “Bizler felaket ve nekropolitiğin sona erdiği noktadayız.” diyen Halkların İklim Zirvesi bileşenlerinin açıklamasının tamamında, dünyanın içinde bulunduğu küresel sıkıntılar ve çözüm yolları da dile getiriyor.
İKLİM KRİZİ YAŞAMLA ÖLÜM ARASINDAKİ EŞİTSİZLİKLERİ DERİNLEŞTİRİYOR
Atmosfer ısınıyor, okyanuslar asitleniyor, tatlı su varlıkları tükeniyor, ormanlar yok oluyor, tarım toprakları zehirleniyor ve biyolojik çeşitlilik geri yayılmaları güç kaybına uğruyor. Milyonlarca insan açlık, yoksulluk, savaş, zorunlu göç ve güvencesizlik koşullarında yaşamaya çalışıyor.
Küresel sıcaklık artışının 1,5°C seviyesine ulaştığı, gelecekte yaşanabilecek bir felaketin göstergesi değil, bugün içinde yaşanan felaketin kendisidir. Nepal'de satıcıların ve heyelanların yol açtığı yıkımın, kaybedilen yaşamlar ve yerinden edilen parçalar bunun somut örnekleridir. Dünyanın farklı coğrafyalarında yaşanan aşırı sıcaklıklar, kuraklıklar, yangınlar ve satıcılar, iklim krizlerinin ertelenebilecek bir tehdit ortaya çıkması ortaya çıkıyor. Uzun dönemli küresel sıcaklığın 1,5°C sıcaklıktan kalıcı biçimde aşılması, bu felaketlerin daha da ağırlaşması ve geri dönemez nitelikte ekolojik kayıpların oluşması meydana gelir.
Ancak bu krizlerin dağılımı eşit biçimde etkilemiyor. Kimin kopmasının, kimin ölüme, açıklığa, susuzluğa ve yerinden edilmeye terk edilmenin ekonomik ve siyasal iktidar ilişkileri tarafından belirlendiği bir dünyada, iklim krizi de yaşamla ölüm arasındaki eşitsizlikleri derinleştiriyor.
Felaketlerden kâr elde eden, yıkıcı yeni sermaye birikim birikimini dönüştüren, afetleri olağanüstü yönetim biçimlerini kalıcılaştırmanın ve toplumsal hakları sınırlamanın gerekçesi haline getirme politikalarını reddediyoruz. Felaketlerin yönetimi adına otoriterleşmeyi, sınırların askerîleştirilmesini ve halkların yaşamlarının gözden çıkarılmasını kabul etmiyoruz.
İklim krizi, kapitalist üretim tarzının doğayı sınırsızca büyüyen bir kaynak, insan emeğini ise maliyeti sürekli azaltılacak bir üretim öğesi olarak ele alan başlangıcı ayrı düşünülemez. Sermaye miktarının sürekliliği, gezegenin ekolojik sınırlarıyla ve toplumların insanca yaşama koşullarıyla giderek daha derin bir yerleşim içine giriyor.
İNSAN, İÇİNDE YAŞADIĞI DOĞANIN DIŞINDA DEĞİLDİR
Bu nedenle iklim değişikliği, yalnızca fosil yakıtların başka enerji kaynaklarıyla değiştirilmesi veya karbon emisyonlarının fiyatlandırılması yoluyla çözülebilecek teknik bir sorun olarak görmüyoruz. Kriz, üretimin ne için yapıldığı, dağıtım nasıl bölündüğü, kararları kimlerin kapsadığı ve toplumsal yaşamın hangi ihtiyaçlara göre örgütlendiği sorularını gündeme getiriyor.
Anadolu'nun antik düşünce dünyasında hava, su, ateş ve toprak, yaşam ortaya çıkan dört temel unsuz, “çar anasır” olarak kavranırdı. Bugün hava bozuluyor, su metalaştırılıyor, toprak şirketleri devrediliyor, ateş savaşları, orman yangınlarının ve aşırı sıcaklıkların yıkıcı güçleri yeniden doğuyor. Oysa insan, içinde yaşadığı doğanın dışında değildir. Makrokozmosla mikrokozmos, gezegenin yaşam döngüleriyle insanın ve toplumsal yaşamın sürekliliğinin sürekliliğine bağlıdır.
Kopenhag'dan Glasgow'a, Belém'den Antalya'ya uzanan halkların iklim mücadelesi de bir süreklilik gösteriyor, bizlerin de bunun bir parçasıyız. Dünyanın farklı coğrafyalarında gıda ürünleri olarak, tarımsal ekoloji, feminist dönüşüm, emek, barış ve ekolojik adalet mücadelelerinin biriktirdiği olanakların ortak bir toplumsal dönüşüm perspektifinde buluşturuyoruz.
DOĞANIN HAKLARININ, EKOLOJİK ADALETİN VE EKOKIRIMIN SONLANDIRILMASI
Doğa, insanların kullanımına sunulmuş bir kaynak deposu değildir. Ormanların, nehirlerin, dağların, sulak ürünlerinin, denizlerin, yaygın ve bütün canlıların varoluşu içeren bağlı ekolojik ürünler içinde sürdürülür. Doğanın haklarını savunmak, bu kişilerin yalnızca ekonomik değerler üzerinden yayılmalarına ve onların kâr beklentilerine tabi kılınmasına karşı çıkmaktır.
Madencilik, endüstriyel tarım, enerji ve altyapı yatırımları, ormansızlaşma ve rant odaklı kentleşme politikaları ekosistemleri parçalayarak geri yaşlanması güç tahribatlar yaratmaktadır. Ekolojik yıkım aynı zamanda mülksüzleştirme ve yerinden etme sürecidir. Toprağını öldüren köylü, tarım alanını kirletilen kıyı topluluğu veya ormanı yok olan yerli halk yalnızca geçim ürünleri değil; Toplumsal bilginin, kültürün ve zamanın akışının kaybedilmesi mümkündür.
Bir ormanın, kutsal alanın, mezarlığın veya kuşaklar boyunca aktarılan yerel birikimlerin kaybı yalnızca parasal zarar hesaplarıyla değerlendirilemez. Ekolojik onarım, fiziksel çevrenin onarılmasıyla birlikte toplumsal ve kültürel öğelerin yeniden geliştirilmesini da içermelidir.
Ekokırım'ın ulusal ve uluslararası hukukta suç olarak faaliyetlerini, ağır ekolojik yıkıma neden olan dağıtımların durdurulmasını, sorumlu ihracatçıların ve kamu otoritelerinin hesap vermesini talep ediyoruz. Yerel grupların bilgi sahibi olması, karar alma ve etkili hukuki başvuru haklarının güvence altına alınması; yerli halkların özgür, önceden ve bilgilendirilmiş rıza hakkı tanınmalıdır. Ekolojik yıkıma karşı mücadele edenlerin suç sayılması ve baskının desteklenmesine son verilmesi.
FİLİSTİN: ÖZGÜRLÜK VE KENDİ KADERİNİ TAYİN HAKKI OLMADAN İKLİM ADALETİ OLMAZ
Filistin, iklim adaleti, barış, özgürlük ve yaşam hakkı mücadelelerimizin kesiştiği yerdedir. Gazze'deki yıkım, savaş ve işgalin yalnızca insan hayatı değil, yaşamın mümkün olduğu koşullar da nasıl ortadan kaldırıldığını gösteriyor: su sistemleri, tarım toprakları, gıda üretimi, sağlık tesisleri, konutlar ve bütün ekosistemler. Bu sistemlerin yok edilmesi, savaşın yalnızca bir sonucu değildir; Filistin'in parçalarının var olması, kendi yaşamının yaşaması ve değerlerini belirlemenin sistematik biçiminin parçasıyla doğrudan bağlantılıdır.
İsrail'in Gazze'de gerçekleştirdiği soykırımı, işgali, zorla yerinden etme politikalarını ve Filistin'deki üyeleri ve geçiş olanaklarını sistematik biçimde yok etmeyi kınıyoruz. Şiddetin kalıcı ve kalıcı biçimde sona erdirilmesi, işgalin son bulmasını, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar için hesap vere
bilirliğin sürdürülmesini ve Filistin'in kendi kaderini tayin hakkının eksiksiz ayrıntısını talep ediyoruz.
Ekolojik onarım ve yeniden inşa parçaları, yeni özgürlük ve mülksüzleştirme ilişkileri yaratılmasından, Filistinli bölümlerin kendi kararları kapsamında yürütülmelidir. Filistin için adalet olmadan iklim adaleti; Filistin'in özgür özgürlüğü, onuru ve kendi kaderini tayin hakkı güvencesinden alınmadan kalıcı barış mümkün değildir.
YEŞİL EKSTRAKTİVİZM EKOLOJİK DÖNÜŞÜM DEĞİLDİR
Fosil yakıtlardan çıkış adına yeni bir madencilik ve hammadde gaspının oluştuğunu kabul etmiyoruz. Elektrikli aletler, bataryalar ve tamamlayıcı enerji teknolojileri için artan mineral talebi, özellikle Küresel Güney'de yeni ekolojik tahribatlar ve eşitsiz ticaret ilişkileri yaratmaktadır. Bir coğrafyanın enerji tüketimi başka bir coğrafyanın yıkımı temizlenemez.
Türkiye'de Kazdağları'ndan Akbelen'e, İliç'ten Develi'ye, Varto'dan Diyadin'e uzanan mücadeleler, madencilik ve enerji politikalarının ormanları, meralar, tarım alanları ve su havzaları üzerindeki olaylar ortaya çıkmaktadır. Türkiye'nin iklim sınırıne ev sahipliği yapması, kendi sınırları içindeki ekolojik tahribatı ve buna karşı sürdürülen toplumsal direnişleri görünmez kılamaz.
Kritik minerallerin ürettiği ve satılan ekolojik ürünler, emek hakları ve uluslararası adalet politikalarına tabi olmalıdır. Teknolojik bağımlılıkları ve eşitsiz ticaretin sürdürülen fikri rejimleri dönüştürülmeli, bilimsel bilgi ve teknolojik olanaklar toplumların ortak merkezine bağlı.
FOSİL YAKITLARDAN ÇIKIŞ VE ENERJİ DEMOKRASİSİ
Kömür, petrol ve fosil gaz üretimi ile hızı hızla ve planlı biçimde azaltılmalıdır. Yeni fosil yakıt arama ve çıkarma işlemlerine son verilmeli, mevcut üretimin beyanları için bilimsel gerekliliklere dayalı olarak kalıcı ve adil bir takvim oluşturulmalıdır. Tarihsel olarak en yüksek emisyonlara yol açan ülkelerde daha hızlı hareket edilebilir, gerekli bilgi ve teknolojik destek sağlanmalıdır.
Enerji dönüşümünün yalnızca azalma enerji kapasitesindeki artışla ölçülemez. Özel enerji tekellerinin denetimindeki bir sistemin yaygınlaşması, enerji zayıflığı, bölüşüm eşitsizliklerini veya aşırı kaynak patlamasının ortadan kaldırılması.
Enerji üretimi ve toplumsal ihtiyaçlar politikası, demokratik kamusal denetim altında organize edilmelidir. Çalışanların, tüketicilerin ve yerel grupların karar alma geniş kapsamlı kamusal enerji sistemleri, enerji kooperatifleri ve bölgesel bölgesel modeller desteklenmelidir.
Yenilenebilir enerji ürünleri, ekolojik ekolojik sınırlar, tarımsal çeşitlilik, biyolojik çeşitlilik ve üreticilerin hakları gözetilmelidir. Enerji verimliliğindeki bozulmaların temel tüketimlerini kısmak yerine aşırı enerji kullanımı dayalı sektörlerin dönüştürülmesini hedeflenmelidir.
Bu harcanmanın gerçekleştirilmesinde işçi sınıfının kolektif kapasitesi toplanır. Üretimi fiilen gerçekleştiren emekçiler, üretimi durdurma, değiştirme ve yeniden örgütlenmeye sahiptir. Fosil yakıtlardan çıkışın demokratik planlamaya dayanması, yalnızca dönüşümden etkilenen insanlar olarak değil, kullanımın karar vericisi olarak bireysel bilgisini gerektirir.
SAVAŞ, militarizm ve barış: Yaşamın bütünlüğünü savunmak
Savaş ve militarizm ekolojik ürünlerin parçalarıdır. Silah üretimi ve askerî faaliyetleri büyük üretim enerji, hammadde ve kamu kaynağı tüketirken savaş kentleri, tarım faaliyetleri, su altyapısını ve ekonomileri devam etmektedir. Kimyasal sızıntı, patlama kalıntıları, biyolojik çeşitlilik kaybı ve yıkılan altyapıların dağıtımları, hizmet süresi sona erdikten sonra da kuşaklar boyunca devam etmektedir.
Gazze'de yaşanan yıkım, savaş insan yaşamıyla birlikte yaşanan maddi güç da nasıl hedef alınabildiğinin en ağır örneklerinden biridir. Hastanelerin, okulların, konutların, tarım toplantılarının ve su depolarının saklanması, Filistin'in bugünü ve iklimi tehdit etmektedir. Filistin'in özgür özgürlüğü ve kendi kaderini kullanma hakkını, işgalin sona erdirilmesini, kalıcı barışı ve uluslararası hukuk ihlalleri için hesap verebilirliğini savunuyoruz.
Sudan'dan Kongo'ya, Ukrayna'dan dünyadaki diğer çatışma coğrafyalarına kadar savaşların, işgallerin, zorla yerinden edilmelerin ve ekolojik tahribatın sona erdirilmesi isteniyor.
2025 Lahey NATO Zirvesi'nde üye devletlerin 2035 yılına kadar gayrisafi yurt içi hasılalarının yüzde 5'ini savunma ve güvenlikle ilgili harcamalara ayırma taahhüdü, küresel bütçe görünümlerinin yönü göstermektedir. Aynı dünyada iklim finansmanı yetersiz kalmakta, evrensel insan temiz suya, eğitime, sağlığa ve güvenli barınmaya erişememektedir.
Askerî harcamaların azaltılmasını, savaş sanayine uygun iklim şartlarına, genel hizmetlere, gıda verimlerine ve ekolojik restorasyona aktarılmasını talep ediyoruz. Askerî parçalar sera emisyon emisyonları eksiksiz biçimde hesaplanmalı ve iklim politikalarına dahil edilmelidir. Silah sanayisinde çalışan emekçilerin haklarını koruyan dönüşüm programları geliştirilmelidir.
Türkiye'de demokratik barışın ortaya çıkmasını, çatışmanın toplumsal ve ekolojik sonuçların ortadan kaldırılmasını ve barışın doğayla ilişkilerimizin kalıcı biçimde ortadan kaldırılmasını savunuyoruz.
Barış, silahların susmasının ötesinde halkların özgürlüğüne, özgürlüğüne, güvenli yaşamına ve kendi geleceklerini belirleme haklarına sahiptir. Dünyanın bütün halklarının özgür, eşit ve sınırları olmayan bir dünyada yaşamasını istiyoruz. insanların hareket özgürlüğünün, yaşam hayatının ve dayanışmasının vatandaşlık hizmetlerine veya tasarruflarına göre engellenmesine karşı çıkıyoruz.
GIDA ÇEŞİTLERİNİ GERİ İSTİYORUZ
Gıda iklim sistemleri krizinin hem nedenlerinden hem de sonuçlarından biridir. Endüstriyel tarım, ormansızlaşma, yoğun kimyasal kullanımı, fosil yakıtlara bağımlılığı, uzun ürün zincirleri ve endüstriyel hayvancılık ekolojik tahribatı artırırken kuraklık, satıcı ve aşırı sıcaklıklar küçük ısıl işlemler geçim aşamasında ağırlaşmaktadır.
Gıda açısından, halkların kendi gıda ve tarım sistemlerini demokratik biçimde belirleme hakkıdır. Toprak, su, tohum ve üretim araçları üzerinde toplumsal denetim; köylülerin, tarımın, balıkçıların, çobanların ve yerel toplulukların haklarının korunmasını gerektirir.
Agroekolojiyi yalnızca alternatif bir üretim teknolojisi olarak görmüyoruz. Agroekoloji, toprak politikası, yerel bilgiyle ilgili bilgiler, feminist mücadeleyi, kolektif örgütlenmeyi ve dayanışmacı ekonomilerini birleştiren bir toplumsal dönüşüm perspektifidir.
Endüstriyel hayvancılığın yarattığı ekolojik tahribatı ve hayvanların metalaştırılmasını da sorguluyoruz. Bitkisel kompleksin agroekolojik üretimin iyileştirilmesini, sağlıklı gıdaya erişim güvencesi belgelerini korumasını ve bu kullanımların işleyişiyle emekçilerin haklarının korunarak gerçekleştirilmesini savunuyoruz.
Toprağı, suyu ve biyolojik çeşitliliği kirleten, halk kuralları ve gelecek nesilleri tehdit eden kimyasal pestisitlere bağımlılık sona erdirilmelidir. Yüksek derecede tehlikeli, kanserojen, üreme sağlığına zarar veren ve endokrin sistemi bozan pestisitler olmak üzere ciddi risk taşıyan maddeler yasaklanmalı; Diğer tehlikeli sentetik pestisitlerden çıkış için tutucu ve kullanımları bir takvim oluşturulmalıdır.
Bu maliyetin maliyeti küçük ekonomike ve tarım üretimi yüklenemez. Çiftçilerin gelirini ve refahını güvence altına alarak kamusal alanda teknik eğitim, bağımsız araştırma, kooperatifler ve kamusal alım garantileriyle tarımsal üretime adil geçiş standardı.
Tohumların şirketlerinin tekellerinden kurtarılması, çiftçilerin tohum saklaması, çoğaltma ve paylaşma haklarının korunması, yerel üretici ve işletme ağlarının değiştirilmesi gereklidir. Sağlıklı, yeterli ve kültürel olarak uygun gıdaya erişim herkes için güvence altına alınmalıdır.
SUYUN HAKKI VE EKOLOJİK BÜTÜNLÜK
İklim krizi aynı zamanda derinleşen bir su krizidir. Kuraklık, gelir akış rejimleri, üretim sularının aşırı kullanımı, sıcaklık ve ekosistem tahribatı, insanların ve diğer canlıların suya erişim güçleri değişmemektedir.
Su, bütün canlılar için yaşamın devamıdır; Piyasada bole tabi olunamaz. Temiz, güvenli ve yeterli suya erişim anayasal ve kamusal güvenceye tabidir. Okullarda, hastanelerde ve genel alanlarda içme suyuna ücretsiz erişim sağlanmalı; suyun özelleştirilmesine karşı demokratik kamusal yönetimin esas olarak kullanılması.
Madencilik, sanayi, büyük kalkınma tarım, turizm, veri merkezleri ve yapay Wi-Fi altyapılarının su tüketimleri şeffaf biçimde denetlenmelidir. Yerel grupların, üretken ve bilim insanlarının birleşimiyle havza temelli adil su bütçeleri oluşturulmalıdır.
Sulak yapının korunması, nehirlerin ekolojik kaynaklarının korunması, yağmur suyunun korunması ve korunmasında korunmasının sağlanması gerekir. Sınır aşan sularda hakkaniyetli kullanım, ekolojik bütünlük ve uluslararası işbirliği güçlendirilmelidir.
ATIK SORUNUN ÜRETİMİN YENİDEN ÖRGÜTLENMESİ GÖSTERİLİYOR
Atık sorunu kapitalist üretim ve tüketim sisteminin yapısal sonuçlarından biridir. Ürünlerin kullanım ömrünün aralıklı olarak kısaltılması, sürekli yeni tüketim gereksinimlerinin yaratılması, aşırı ambalaj kullanımı ve üretimin toplumsal ihtiyaçların yerine sermaye parçalarının gerekliliklerine göre düzenlenmesi, giderek artan miktarda atık ortaya çıkmaktadır.
Atık çözümün kalıcı çözümü, planlı eskitmenin ürünleri ve üretimin gerçek toplumsal ihtiyaçlara, ekolojik ürünlere ve ucuz uzun ömürlü kullanıma göre yeniden planlanmasıdır.
Ürünler dayanıklı, onarılabilir, yeniden kullanılabilir ve malzeme tüketimini azaltacak biçimde tasarlanmalıdır. Gereksiz üretim azaltılmalı, üretim kararları kârlı fiyatlardan çıkarılarak demokratik toplumsal denetime açılmalıdır.
Atıkların küresel bileşenleri eşitsizlikleri yeniden üretmektedir. Yüksek tüketim düzeyindene sahip ülkelerin atıklarını kendi sınırları dışında ihraç etmekte, üretim ve tüketimin ekolojik maliyetlerini başka halkların yaşam üretimi aktarmaktadır.
Atıkların ürettikleri ülkelerin çoğalması son derece güçtü. Hiçbir ülkenin başka bir ülkenin çöplüğü haline getirilmesi mümkün değil. Atık ticaretinin yarattığı eşitsizlikler, küresel üretim ve tüketim ilişkilerinin değiştirilmesiyle ortadan kaldırılabilir.
Tehlikeli gemilerin sökülmesi amacıyla başka parçalara ayrılmasına ve çevre ile işçi işçileri tehdit eden gemi söküm işlemlerine son verilir. Aliağa gibi gemi söküm doğal birikmiş ekolojik zararlar giderilmeli; insanların geliri, kullanımı ve sosyal hakları güvencesinden faydalanılır.
KAYIP VE ZARARLARIN KARŞILANMASI VE GERÇEK ADİL GEÇİŞ İÇİN MÜCADELE EDİYORUZ
İklim finansmanı gönüllü yardım değil, finansal sorumluluk ve uluslararası adalet meselesidir. Yeterli, öngörülebilir ve doğrudan erişilebilir olmalıdır; Öncelikle kamu harcamaları ve yeni borç yaratmayan hibelerden karşılanmalıdır.
Uyum finansmanı kamusal sağlığa, suya erişime, afet tehlikesinin azaltılmasına, ekolojik restorasyona, agroekolojiye, gıda maddelerine ve güvenli barınmaya yönlendirilmelidir. Yerli halklar, kadın seçenekleri, küçük parçalar ve yerel topluluklar kaynaklara doğrudan erişebilmeli; Kullanım süresine ilişkin kararlarda söz konusu olmalıdır.
Kayıp ve kayıp kayıpları, ekonomik kayıpların yanında kültürel verimin, ekosistemlerin, toplumsal bağların ve yerel bozulma kaybı da kapsanmalıdır. Ekonomik olmayan kayıp ve zararların değerlendirilmesinde etkilenen yığınların hacimleri ve esas olarak elde edilmesi.
İklimlendirme yoluyla yeni borç ve ilişkiler ilişkileri yaratılmamalıdır. Küresel Güney'in adaletsiz borçlarının silinmesi, uluslararası finans mimarisinin demokratikleştirilmesi ve iklim teknolojilerinin kamunun dışına paylaşılması gereklidir. Fosil yakıt teşvikleri kaldırılmalı; İklim kaynakları savaş endüstrisini, yıkıcı madenciliği ve ekolojik açıdan sınırları sınırlar için kullanılmamalıdır.
İşçilerin düzenli ve toplu piyasa hakları, gelir güvenceleri ve karar alma oranlarının arttırılması korunmalıdır. Adil geçiş enerji sektörünün yanında tarım, gıda sistemlerini, madenciliği, sanayiyi, ulaşımı, atık yönetimini ve bakım hizmetlerini kapsamaktadır.
COP31'de tartışılan Belém-Antalya Adil Geçiş Mekanizması'nın yalnızca bilgi paylaşımıan sembolik bir platform olarak kalması yeterli değil. Sendikaların, kadınların, köylülerin, yerli halkların ve yerel toplulukların temsil edildiği, yeterli kaynaklara ve uygulamanın sahip olduğu demokratik bir mekanizma oluşturulmalıdır.
Bu mekanizma teknik, kapasite geliştirme desteği, teknoloji paylaşımı, bilgi erişimi ve bireysel hücrelerin yaygınlaştırılmasını sağlamalı; Uluslararası ticaret, borç ve fikrî özgürlüklerin rejiminin yarattığı yapısal engeller ele alınmalıdır.
SAHTE ÇÖZÜMLER, İKLİM BİLİMİNİN SINIRLARI VE BAĞIMSIZLIĞI
İklim şartlarına karşı eşitlik politikalarının bir bölümü, kriz yaratan üretim ve tüketimin değişiminden mevcut ekonomik düzenin devamını sağlamaya yöneliktir. Karbon piyasaları, karbon dengeleme yazılımı, fizyolojik finansal sistemleştirme, spekülatif karbon giderimi ve büyük değişiklik jeomühendislik uygulamaları, gerçek emisyon azaltmalarının yerine harcandığı durumlarda fosil yakıt ekonomisinin ömrü uzatılabilmektedir.
Teknolojik müdahaleler de bütün ekolojik ve toplumsal ürünlerle değerlendirilmelidir. Bir sorunu çözecek şekilde teknoloji başka bir sorunu derinleştirebilir. Büyük farklılık biyoenerji ve karbon giderimi projeleri tarım alanları ve su varlıkları üzerindeki baskıyı artırabilir; maden yoğun enerji teknolojileri yeni madencilik faaliyetleri genişletilebilir; deniz jeomühendisliği okyanus ekosistemlerinde uzun vadeli sonuçlar belirsiz değişikliklere yol açabilir.
Okyanus gübreleme, okyanus alkalinitesinin yapay olarak üretilmesi ve deniz biyokütlesinin batırılması gibi sistemin ticari olarak yaygınlaştırılmasına karşı ihtiyat ilkesinin sürdürülmesi. Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi kapsamındaki ilgili kararların korunmasılı; Ekolojik açıdan sınırlar deniz jeomühendisliği ürünleri Paris özgürlüğü'nin 6. madde kapsamındaki karbon piyasasına dahil edilmemelidir.
İklim krizinin geldiği aşama, mevcut hedefin ve politika harcamalarının da eleştirel biçimde değerlendirilmesini gerektirmektedir. ürün çeşitlerinin 450 ppm düzeyinde tutulmasına dayanan geçmiş güvenlik önlemleri, paleoklimatolojik verilerin ortaya çıkardığı uzun ömürlü geri beslemeler, buz tabakalarının tepkileri ve geri üretilemez ekolojik dönüşümler karşı yeterli güvence sağlamamaktadır.
Bu nedenle atmosferdeki CO₂ miktarının ilk hedef olarak 350 ppm'e düşürülmesini savunuyoruz. Bu hedef, yıllık emisyonların hızla azalmasıyla birlikte atmosferdeki birikmiş karbonhidratların güvenli seviyelere geri çekilmesini gerektirir. Ancak bu süreç, besin öğeleri, biyolojik çeşitlilik ve bölümlerin koruması tehdidini ortadan kaldıran spekülatif teknolojilere dayanılamaz.
Bilimsel değerlendirmelerin bağımsızlığı da güvence altına alınarak toplanır. Fosil yakıt ilişkilerinin araştırmaları finanse ediliyor, bilim insanlarıyla ve uluslararası kuruluşlarla kurulan ekonomik ilişkiler, çıkar çatışmalarının şeffaf biçimde ısıtılmasını zorunlu kılmaktadır.
Petrol ve gaz ekonomisiyle ekonomik ilişkilerde bulunan tatil yerlerinde, uluslararası iklim dağıtımlarında görev alınmasında, görevli bağımsızlığın nasıl korunduğuna ilişkin ciddi sorunlar doğurmaktadır. Bu tür bağlantıların varlığı, tekil dağıtımların geçersiz olduğu anlamına gelmese de, bileşenlerin belirlenmesinden araştırmaların finansmanına ve raporlarının hazırlanmasına kadar bütün bileşenlerin dışarı çıkmasının bağımsız biçimde korunması gerekir.
Araştırma finansmanı şeffaflaştırılmalı, fosil yakıt şirketleriyle açıkça beyan edilmeli, çıkar çatışmaları bağımsız biçimde denetlenmeli ve genel araştırma kapasitesi güçlendirilmelidir. Şirketlerin yanıltıcı yeşil dönüşüm iddialarına, iklim dezenformasyonuna ve gelişmiş ticari çıkarlar sözleşmesinin kullanılmasına karşı bilgi edinme ve özgürlük özgürlüğü korunmalıdır.
KAMUSAL YOL: YAŞAMIN VE HAKLARIN KOLEKTİF GÜVENCESİ
Kamusal Yol yaklaşımını, iklim maliyetine karşı evrensel ve uygulanabilir toplumsal haklar güvencesi belgesi alan, yeniden üretim kolektif sorumluluk olarak sağlıklı bir dönüşüm perspektifi olarak savunuyoruz. Kamusallık yalnızca devlet mülkiyeti anlamına gelmez. Kamusal finansmanı, demokratik denetimi, çalışanların ve hizmetlerden yararlananların kararlarının alınmasına katılımlarını, toplumsal cinsiyet eşitliğini ve herkes için erişilebilirliği kapsar.
AFETLER YARDIMA ENGEL DEĞİL
İklim şartlarına uyum ve afet yönetimi politikalarının önemli bir bölümü, toplumsal cinsiyet eşitsizlikleri, engellilik, yaş, sınıflar ve farklı toplulukların özellikleri bakımından kör bir yaklaşımla hazırlanmaktadır. Risk değerlendirmeleri toplumları homojen bir şekilde kabul etmekte; Herkesin aynı hareket yeteneğine, gelire, güce, teknolojiye ve kamusal hizmetlere erişim hakkına sahip olduğu varsayılmaktadır.
Bu körlük, afet öncesi hazırlıklardan tahliye parçalara, geçici barınma hizmetlerinden yeniden inşa politikalarına kadar bütün aşamalarda eşitsizlikleri yeniden üretmektedir. Erken uyarı sistemlerinin görmemesi veya işitme engelli bireylerin erişebilmesi için; Tahliye planları hareket kısıtlılığı bulunan insanları dışarıda bırakabilmekte; geçici barınma alanları kadınların, çocukların ve LGBTİ+'ların güvenlik ve mahremiyet özelliklerini dikkate almayabilmektedir. Yeniden inşa ve destek programları ise mülkiyet sahipliğinin esasında muhafazaları, kayıt dışı kullanıcılar, göçmenleri ve ekonomik olarak bağımsızlığı bulunan kadınlar dışlayabilmektedir.
Afet rejimi toplumsal cinsiyet eşitliği ve evrensel erişilebilirlik sonrasında teknik sorunlar çıkarılmalıdır. Risk değerlendirmeleri, erken uyarı sistemleri, tahliye planları, sağlık hizmetleri, sosyal koruma programları ve yeniden inşa edilen farklı toplumsal bölümlerden oluşan ve eşit haklara sahip yeniden tasarlanmalıdır. Kadın seçenekleri, engelliler, yaşlılar, çocuk ve gençlik seçenekleri, göçmen gruplar ve yerel halklar, bütün aşamalarda karar alma genişliklerine katılmalıdır.
Afet öncesinde, sırasında ve sonrasında kamusal hakların korunması devletlerin borcudur. Afet öncesinde risklerin azalması, gizli konutların işletimi, genel altyapının genişletilmesi ve erişilebilir erken uyarıların sağlanması gerekir. Afet sırasında sağlık, barınma, gıda, su, enerji, iletişim ve ulaşım hizmetlerine erişim olmaksızın gözetilmeksizin gözetilir. Daha sonra insanların borçlandırılmadan güvenli konutlara kavuşması, gelir ve istihdam haklarının korunması, genel hizmetlerin yeniden kurulması ve toplumsal yapının onarılması esas olarak alınır.
Afetlerden etkilenen insanların korunması, bağış kampanyalarına, geçici yardımlara veya ticari sosyal sorumluluk programlarına devredilemez hale getirilemez. Afet korunmaya karşı, sosyal güvence ve onarım yardımı değil, haktır. Bu haklar kamusal bütçelerle, hukuki güvencelerle ve demokratik hesap vermelik ile desteklenmelidir.
BAKIMIN TOPLUMSALLAŞTIRILMASI
Bakımın toplumsallaştırılması, bu sorumluluğun hanelerine ve özellikle kadınların kayıtlarına son bilgilerini gerektirir. Ücretsiz ve düzenli kamusal kreşler, yaşlı ve engelli bakım hizmetleri, toplumun genel sağlık ve sosyal destek sistemleri yaygınlaştırılmalıdır. Bakım çalışanlarının güvenceli kullanımı, insanın yakışır ödemeleri ve yıllık hakları korunmalıdır.
HEM NEFES HEM EKMEK
İşçiler, kırsal sanayilerde çalışmaya devam ederek sağlıklarını desteklemekle işsiz ve gelirsiz kalmak arasında seçim yapılamaz. Aşırı sıcaklarda, satıcılarda, yangınlarda ve diğer iklim afetlerinde bozulmak için yaşamlarını tehlikeye atmak zorunda bırakılamaz.
Bunların sorumluluğu emekçileri ekmekle nefesler arasında sıkıştırmak değil, her uzman de güvenceyi almaktır.
Kirletici faaliyetlerden çıkış, üretim gelir güvencesi, kamusal istihdam, sosyal koruma ve yeniden eğitim haklarıyla birlikte planlanmalıdır. Tehlikeli iklim koşulları ücret kaybından kesilmeden ve güvenli çalışma koşullarından yararlanma hakları tanınmamıştır.
Ancak işçi sınıfının rolü yalnızca bu hakların korunmasıyla sınırlı değildir. Üretimi gerçekleştirenler, üretimin nasıl ve ne için korunacağını değiştirme gücüne sahiptir. İşçinin üretimini durdurma, değiştirme ve demokratik olarak planlamayı sürdürüyoruz. Bu güç, ekolojik ürünlerin yatırım tercihlerine bırakılmadan toplumsal ihtiyaçlar düzeyinde yaygınlığının temel dayanaklarından biridir.
Isınma, soğutma, aydınlatma ve gündelik yaşam için gerekli enerjiye erişim, hane halklarının ödeme gücüne bağlı bir ayrıcalık olamaz. Enerji temel bir hak olarak tanınmalı ve enerji zayıflığı ortadan kaldırılmalıdır.
Kamusal Yol, sağlığın, eğitimin, barınmanın, suyun, enerjinin ve gıdanın birlikte güvence belgesinin alınmasını gerektirir. Kentler de bu haklar temelinde yeniden örgütlenmeli; Rant odaklı ayırma dönüşüm yerine güvenli ve erişilebilir konutlar, kamusal ulaşım, yeşil alanlar ve afetlere dayanıklı altyapılar geliştirilmelidir.
HALKLARIN MÜCADELELERİNİ BİRLEŞTİRMEK VE ORTAK BİR GELECEĞİ BELİRLEMEK
Halkların İklim Zirvesi'ni yalnızca uluslararası iklim anlaşmalarına yönelik bir itiraz alanı olarak görmüyoruz. Antalya'daki buluşmamız, farklı coğrafyalarda süren mücadelelerin ortak bilgileri, deneyimlerinin paylaşıldığı ve kalıcı dayanışmanın geliştirilmiş bir sürecidir.
Bir köylünün sınıfını savunması, bir işçinin güvenli çalışma koşulları ve gelir güvencesi talebi, bir kadının genel bakım hizmetlerine erişim mücadelesi, bir kişinin işgali ve savaşa karşı özgürlük talebi farklı doğuştan ortaya çıkıyor. Ancak hepsi, insanların ve toplulukların kendi yaşamlarının değişiklikleri belirleme hakkıyla ilgili konular.
Bu nedenle mücadelelerimizi birbirinden ayıran sınırları aşmak, ortak kampanyalar uçsuz bucaksız ve kalıcı uluslararası dayanışma ağları oluşturmak istiyoruz.
İklim koşullarını izlemeyi, durumların tutarlılıklarını değerlendirmeyi, aralıkların faaliyetlerini kesintiyi ve halkların parçalarını karar alma genişlemesine taşımayı sürdüreceğiz.
İşçinin üretimini durdurma ve yeniden planlama gücü, köylülerin ve küçük paralı hava ve gıdayı savunma mücadelesine, kadınların yaşamını yeniden üretme ve toplumsal ilişkiler dönüşümüne katılma, yerli halkların kolektif deneyimine ve bütün halkların örgütlü dayanışmasına güveniyoruz.
ANTALYA'DAN DÜNYANIN BÜTÜN HALKLARINA
İnsanların yaşamlarının piyasasında, vatandaşlık uygulamalarına, sınıfsal dayanıklılık veya sınırların hangi taraflarında doğduklarına göre farklı biçimlerde korunmasını reddediyoruz.
Dünyanın bütün halklarının özgür, eşit, barış içinde ve sınırların olmadığı bir dünyada yaşayabilmesini savunuyoruz.
Bugünkü ekolojik ve toplumsal krizler kaçınılmaz değildir. Üretimin nasıl örgütleneceği, enerjinin hangi kaynağın sağlanacağı, gıdanın nasıl üretileceği, genel bütçelerin nerelere ayrılacağı ve toplumların kendi gelecekleri hakkında nasıl karar vereceği politik tercihlerdir.
Bizim için adalet, zamanla verilen zararların giderilmesiyle birlikte aynı zararları yeniden üretilen değişikliklerdir. Barış, halkların özgürlüğü, özgürlük ve onurlu yaşam koşullarında yaşanmasıdır. Refah, sınırsız tüketim değil, herkesin insanca yaşayabilmesi ve yaşamın kendini yenileme koşullarının korunmasıdır.
Yeryüzü bizden önce vardı, bizden sonra da var olacak. Onu yalnızca bugünün sorunları için değil, henüz doğmamış kuşaklar ve yaşamı paylaştığımız bütün varlıklar için savunuyoruz.
Önsüz ve sonsuz boyut, aşkınlığın sonuna kadar...
Mücadelelerimizi birleştirelim. Ortak bilgi üretelim, dayanışmacı ağlarımızı güçlendirelim, yaşamı savunan mücadeleleri bir arada tutalım.
Halkların karşılıklı olarak savaşmak zorunda kaldıkları değil, ortak kurtarıcıların birlikte çözebildiği bir dünya kuralım. Bir kişinin özgürlüğü başka bir kişinin özgürlüğünün bağımsız olarak görelim.
Bu buluşmada kurduğumuz ilişkiler sürdürülerek gelecek yıl Etiyopya'da yeniden bir araya gelerek bir araya gelmek için geliştirildi.
HALKLARIN ORTAK TALEPLERİ
Fosil yakıtlardan adil, hızlı ve bağlayıcı bir çıkış sağlansın; atmosferdeki CO₂ oranının ilk hedef olarak 350 ppm'e düşürülmesi benimsenmesin.
Enerji, su, gıda, barınma, sağlık, eğitim ve bakım temel kamusal haklar olarak güvence belgesi alınsın.
Doğanın haklarını tanıyın; ekokırım ve yeşil ekstraktivizm durduruldu.
Zehirli pestisitlerden çıkış sağlansın; Agroekolojik üretim ve temel olarak kamusal olarak desteklensin.
Planlı eskitme kaldırılsın; üretim toplumsal ihtiyaçlara ve ekolojik ürünlere göre demokratik biçimde planlansın.
Atıkların ürettikleri ülkelerin ürünlerinin ihraç edilmesi son verilin, üretimin oynanmasıyla atık üretimi azaltılsın.
İklim finansmanı finansal sorumluluk düzeyinde, yeterli, kamusal, hibe niteliğinde ve doğrudan erişilebilir olsun.
Ekonomik olmayan kayıp ve zararlar da tanınsın; ekolojik ve toplumsal onarım güvencesinin alınsın.
Gerçek adil geçişte işler, sendikalar, kadınlar, köylüler, yerli halklar ve yerel topluluklar söz ve karar sahibi olsun.
Afetlerin öncesinde, sırasında ve sonrasında bütün kamusal haklar korunsun; afet politikaları toplumsal cinsiyet eşitliğine ve evrensel erişilebilirliğe dayansın.
Bakım toplumsallaştırılsın; emekçilerin hem geçim güvencesi hem sağlıklı çevrede çalışma hakkını koruyun.
Karbon piyasaları, sahte ürünler ve ekolojik açıdan zararlı jeomühendislik uygulamaları, gerçek emisyon azaltımlarının yerine zararlılardır.
İklim ticaretinin ekonomik çıkarlarından bağımsız, şeffaf ve kamusal denetim açık olsun.
Savaş bütçeleri kaldırılsın; ekonomik iklim adaletine, barışa ve kamusal hizmetlere aktarılsın.
BİZLER DİYORUZ Kİ:
Hem nefes hem ekmek!
Gıda haktır! Su haktır! Enerji haktır! Barınma haktır!
Ekokırım, savaşa ve sömürüye evladım!
Yaşasın halkların enternasyonal dayanışması!
Yaşamı savunuyoruz, dünyayı yeniden kuruyoruz!
Sizin savaşınız bizim savaşımız!
Ya basta, artık yeter, edi bese, yeter artık!
Halkların İklim Zirvesi
Antalya, 18 Kasım 2026







#iklimkrizi #kerçep #gıda #savaş #fosil #atmosfer #ekokırım #halklarıniklimzirvesi





