Hayır hayır!
Suç değil.
Değil!
Sen suçlu falan değilsin.
Bir gram bile sorumluluğun yok.
Çünkü
Sen sevdin.
Aşk dedin.
Tutku dedin.
Şiir dedin.
Bağ dedin.
Paylaşım dedin.
Duru dedin.
Soy dedin.
Sevdin.
Sevginle büyüdün.
Sevginle kör oldun.
Sevginle bağışladın.
Hep sevgi dedin.
Göz dedin.
Gözün elektriği dedin.
Göz yalan söylemez dedin.
Gelecek dedin.
Tutulduğunu ifade ettin.
Hayır hayır.
Ayıp etmedin.
Çarpık bir durum da yaratmadın.
Hep en güzele dünyaya giden yola çiçekler ektin.
Ama..
Olmadı.
Oldurulamadı.
Her zaman olduğu gibi oldu.
Bitti.
Bitirildi.
Bu bitiriliş ile tarih tekerrür etti.
Peki ya yaşam.
O bitti mi?
Bitmediğine göre, devam.
Sevmeye devam.
Sevmeyi araç olarak kullananlara inat sevmeye devam.
Aşk demelisin yine.
Sevda demelisin.
Soy demelisin.
Göz demelisin.
İyi günde ve kötü günde demelisin.
Boşver.
Boşver geçmişi.
Ne üz ne de üzül.
Çünkü, su yatağını bulur.
Değiştiremez kimse.
Su bu.
Akar akar akar.
En sonunda taşıp dağları taşları da, kendini de yıkıp atar.
Bu güne günaydın.
Geç de olsa, merhaba yaşam de.
Seni bekliyor bak.
Yalansız çiçekler.
Mis gibi.
Tertemiz
