?Öyle çok şey geçti ki gözümüzün önünden/sonunda gözlerimiz hiçbir şey görmez oldu? (Yorgo Seferis):?

Yunan şairi Seferis bunu çok seneler önce dizelerine yazarken bugünü de görmüş olsa gerek.

Şimdi gözlerimiz hiçbir şey  görmez oldu işte.

Eskiden sağır ve dilsiz oyunu oynamayı severdik şimdi de buna körlüğü ekledik.

Belki de işimize gelen en iyi oyun bu.

Evet  bir çok olan biteni göremez olduk. Birileri bize niniler söyleyerek ayakta uyutuyor ama bunu göremiyoruz.

Ekonomik kriz, Kürt açılımı, issizlik, söylemleri ile uyutuluyoruz.

25 yıl öncesinde bu terör biter diyenlere inanmıştık ama biten hiçbir şey olmadı. Hâlâ şehit vermeye devam ediyoruz. Katliam oluyor ve biz ağlamakla yetiniyoruz.

?Bu Türkiye neler gördü bunu aşarız? demek birazda görmezlikten gelme değil mi ?

Beni idare edenlerin yolsuzluklarına ? Hepsi aynı, oda yapar tabi ? demekte görmezlikten gelme değil mi ?

Acaba biz gerçekten kör mü olduk. Yüzüne gülüp arkandan entrikalar çevirenleri bile görmez olduk. Haklılığını yüzüne bangır bangır bağıranların asıl haksızlığı yaptıklarını görmez olduk.

Bu kadar da olmaz ki. Müdür patronuna yaranmak için yalakalık yaptığını, iş arkadaşlarını kötüleyip sonrada iş arkadaşlarına canım, cicim, sen bir tanesin demelerini görmez olduk.

Öyle çok şey geçti ki gözümüzün önünden sonunda gözlerimiz hiçbir şey görmez oldu.

Kocaman kocaman arabalarımızla gezerken yoldaki yırtık ayakkabılı mendil satan çocukları görmez olduk, yalan söyleyeni görmezlikten geldik, doğru söyleyeni gördük ama suçlar olduk.

Bu nasıl körlüktür Allahım.

Ahhh ahhh, bizler kör olduk. Artık mevsim geçişlerini bile görmez olduk. Denizi seyrederken kirlendiğini bile görmez olduk. Yeşil alanların

günden güne yok olduğunu bile görmez olduk. Robot  gibi bir nesil varolmaya başladığını göremez olduk.

Evet göremez olduk. Parayla her şeyin satın alındığını görebiliyoruz da parayla hayatın arka bahçesini satın alamayacağımızı göremiyoruz. Parayla saygıyı, sevgiyi, şöhreti, iktidarı, koltukları satın almayı öyle çok gördük ki artık parayla ölümsüzlüğün satın alınamayacağını göremez olduk.

Kötüleri görmeye öyle alışmışız ki artık iyileri görmez olduk. Kalabalıklar arasında birilerine benzemeye öyle kendimizi kaptırmışız ki kendimizi görmez olmuşuz.

Bu kadar da körlük olmaz. Birileri kalemi satın alıyor, o kalemin yazdıklarını okuyup alkış tutuyoruz. Göremez olduk satın alındığını. Her şey de olduğu gibi bunu da gördükte görmezliğe geldik.

Öyle kör hale geldik ki sevmediğini göremez olduk.

Hatta öyle bir hale geldik ki kendimizi bile görmemezliğe gelir olurduk.