Ihlamur kokuyor hava. Rüzgarlar getiriyor doğanın koynundan bizlere. Mis gibi bir sarıp sarmalıyor ki benliğimizi. O eşsiz koku yaz aşklarını hatırlatıyor bize. Öyle ya; tam da ıhlamur mevsimindeyiz ya? Ihlamurlar? Gür gövdesi, Upuzun ki bir boyu, Sanki arşa uzanacak arsızca? Yaprakları koruyor çiçeklerini güneşten, yağmurdan, fırtınadan. Yemyeşil. Bir o kadar da koskocaman. Sanki senin yüreğine benziyor ıhlamur yaprakları. Peki!.. Sen ıhlamurlar açarken neredeydin? Falsız kalma, fala da inanma hikayelerinin koynunda altıncı his saçmalığı ile macera mı aramıştın. Helâl!,, Pardon koca salak? Aradın da buldun mu peki? Buldun da. Eeee, nerede? Parkta mı rastladın? Yoksa kütüphanede mi? Türk sanat müziğiyle uçup gittiğin bir mekanda gizli bakışlar ile mi çaktı şimşekler. Söyle hadi. Sır mı? Aman çok da umurumdaydı. Sır ise sır? Napim yani.. Ölem mi? Sonra ne oldu? Çok mu sevdin. Vay!.. Aşık oldun ha? Ne güzel? O da mı ?seviyom? dedi? Yakışır sana? Sen her şeyin en güzelini hak ediyorsun? Çünkü yalan söylemezsin, umutla oynamazsın, verdiğin sözün ardında durursun, saygısızlık yapmazsın, sevdan uğruna geceleri gündüz, gündüzleri de sımsıcak yaparsın? Biliriz seni biliriz? Aaa. Sahi mi?!! Yaşamı sonsuzluğa taşımaya karar verdiniz? Eeee, noldu sonra?!! Ekildin mi? Üçün kaçı dedin?!! Ha şu mesele? Bilinen numaralar. Vurup geçtiler ha. Duygularını postayla mı havale ettiler. Olur böyle şeyler de, senin kontenjanın çoktan doldu. Yani, senin bundan böyle üzülmeye hakkın yok. Sen yaşamında çok yoruldun be arkadaş. Çırpındın ?ilke? diye. ?Dostluk? dedin, dost kazıklarının en yağlılarını yedin. Yine de yıkılmadın ve yıktın. Güneş her yeni günde senin için doğdu ve gariplerin gönlünde umut çiçekleri açtırarak ?Görecek günler var daha? kararlılığını enjekte ettin damarların gizemlerine. Gizler ve sen. Gizler ve umut. Gizler ve ?biz? kararlılığın. Gizler ve ?üç tık?a tutsak sevdalar. Gizler ve yollar. Gizler de biter. Yollar da, umutlar da, sevdalar da? Tümü, ?son?a bir adımdır sadece. Yürütür, diriltir, düşürür ve tüketir? Yaşam böyle. Alacaklı ol yaşamdan. Hep güçlü ve umutlu. Bitirme üç kuruş bile etmeyen yüreklerin sevgisiz sevgileri nedeniyle umutlarını. Bir tek iz bırakma geride. Yırt, at ve sil? Bıraktıkların sadakan olsun. Tutkun uğruna dağıttıkların. Hele ki koskoca zaman denen kavramın. Boşver? Tükenen sen olmayacaksın. Bir gün, o tahsilatı da yapacağını unutmadan, düş yollara. Koş. Ama sakın ola ki oradan geçme. Zehir solumak istemezsin ki?