Ailede anne babanın, çocuk için bir model olduğunu, evde yapılan her olumlu ve olumsuz hareketlerden çocuğun etkilendiğini, bir önceki yazımda vurgulamıştım. Bu konuda verilebilecek o kadar örnek var ki, aklıma hemen gelen bir kaçını paylaşmak isterim.
Anne bir odada dizi seyrediyor, baba diğer odada maç izliyor, peki bu arada çocuk ne yapıyor, kim biliyor? Diğer örnek, baba bilgisayarın başında saatlerce tavla oynuyor, annenin arkadaşları gelmiş sohbet ediyor, bu arada çocuk ödev için bilgisayardan araştırma yapmak için izin istiyor, biraz sonra diyorsunuz ve eline kitap tutuşturuyorsunuz. Anne ve babasının elinde kitap görmeyen çocuğa kitap okutabilirmisiniz ?
Çocuğumuzun kendi gelişimine önem veren bir insan olmasını istiyor isek, önce kendi gelişimimize önem veren anne ve babalar olmalıyız.
Aynı toplumda bireylerini farklı yetiştiren aileler, mutsuz evlilik ve arkadaşlıkların, en büyük sebeplerindendir. Mesela; genelde erkek çocuklar serbest yetişirler .Eve geliş gidiş saatleri çok sıkı denetim altında olmaz. Erkek ağlamaz, boyun eğmez, ana kuzusu değildir, ev işi yapmaz, babasından korkmaz , kadın sözüne aldırmaz gibi terbiye ile büyürler. Evleninceye kadar gününü gün etmeli ki evlenince evine bağlı olsun gözü dışarıda kalmasın düşüncesine hakim, bir aile desteği görürler. Oysa bu düşünceler yanlıştır. Çünkü evlenince, kıyaslamalar başlayacak, evlilik çekilmez hale gelecektir. Bizim toplumumuzda kızlar aile kültürü alır, anne bu konuları ilme ilme kızına işler, sorumluluk sahibidirler. O zaman burada bir dengeye ihtiyaç vardır. Toplumu oluşturan iki ayrı denge, erkek ve bayandır. Her ikisi de gereken değeri ve eğitimi almaz ise sağlıklı bir tolum beklemek hayaldir.
Yuvayı dişi kuş yapar sözü kadına, sesini çıkarma, verilenlerle yetin ve erkeğin iktidarını kabul et, demek ister. Evlilikle ilgili tüm sorumluluğu kadına yükler. Bu, erkek egemen bir düşüncedir Erkek iktidarını gerçekleştirdiği bu ilişkide mutlumudur? Hayır. Çünkü içindeki arayış bitmez. Aslında onun fark etmeden aradığı şey, gerisinden gelen değil, yanında yürüyen yetişkin bir kadındır.
Ailede ve toplumda kadın önemli bir unsurdur. Ailede ve tolumda düzeni sağlayan kadınlardır. İşte kadınlar bu özellikleri ile, kendilerini aile ve toplumda değerli kılıyor. Toplumda kadının adı değil kendisi olması gerekir.
Annelik ,Allah tarafından kadına verilen en büyük lütuftur. Annelik bir ayrıcalıktır . Önemli olan bunun farkında olup kıymetini bilmektir. Bunu söylerken sadece dünyaya çocuk getirmek değil, tüm çocuklara her kadında olan hormonların verdiği şefkatle yaklaşmak ve onların hepimizin ilgisine ihtiyaçları olduğunu bilerek , bakmaktır. Anne olmak çocuğu doğurmak değil , çocuğu yetiştirip topluma faydalı bir birey haline getirmektir.
Hayatta tek karşılıksız sevgi anne ve çocuk ilişkisinde vardır. Koşulsuz sevgi sadece annededir.Bu vesile ile, pazar günü anneler günü olması sebebiyle, sabrın sırlarını zorlayan, sevginin, fedakarlığın, sıcaklığın, sonsuz hoşgörünün sembolü olan annelerin, anneler gününü kutluyorum. Allah onların sevgisini hep içimizde hissettirsin, başımızdan eksik etmesin diyor, onlara en içten sevgi ve saygılarımı sunuyorum.