Ulusal Egemenlik Ekonomik Egemenlik ile pekiştirilmelidir. Bu kadar büyük amaçlar bu kadar Kutsal ve Ulu Hedeflere kâğıtlar üzerinde yazılı genel kurallarla istek ve hırslara dayanan buyruklarla varılamaz. Bunların bütün olarak gerçekleşmesini sağlamak için tek kuvvet, en kuvvetli temel Ekonomik Güçtür. Kemal ATATÜRK
Dünyada olduğu gibi ülkemizde de geçtiğimiz yüzyılda İş Hukuku İşçinin Korunması temel ilkesine dayanmaktadır.
Sosyal devlet anlayışını esas alan bu ilke ışığında Anayasanın 49.maddesinin 2.fıkrasında da Devlet,çalışanların hayat seviyesini yükseltmek, çalışma hayatını geliştirmek için çalışanları ve işsizleri korumak, çalışmayı desteklemek,işsizliği önlemeye elverişli ekonomik bir ortam yaratmak ve çalışma barışını sağlamak için gerekli tedbirleri alır.denilmektedir.
Ancak son yıllarda ortaya çıkan ekonomik krizler Ülkemizde de ekonomik büyüme hızını düşürmüş, işsizliğin büyük sayıda artmasına, işten çıkarmaların yaygınlaşmasına neden olmuştur. Öte yandan teknolojik gelişmeler yaygın biçimde bilgisayar kullanımına ve otomasyona geçilmesine neden olmuştur.Bu da çalışma hayatında üretim ve istihdam yapılarında değişikliklere yol açmış, üretim biçimlerini, sürelerini ve yerlerini değiştirmiştir.
Klasik çalışma ve iş akdi türleri yerini, yasada yer almayan çağrı üzerine çalışma,iş paylaşımı,geçici iş ilişkisi,evde çalışma,tele çalışma gibi atipik iş akdi türleri ile telafi edici çalışma,yoğunlaştırılmış iş haftası,kısa süreli çalışma gibi esnek çalışma biçimlerine bırakmıştır.
Çalışma Hayatı ile ilgili yukarıda ifade etmeye çalıştığımız zorlamalar karşısında İş Yasası,18 AB yönergesi ile 5 ILO Sözleşmesi hükümleri uyarınca 9 Bölüm, 122 madde ve 6 Geçici madde olmak üzere 1475 Sayılı İş Yasasının Kıdem Tazminatı hükmünü öngören 14.maddesi dışında tüm hükümleri değiştirilerek 10.06.2003 tarih 25134 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.
Yasa ,yeni tanımlamalarla Kıdem Tazminatı Fonu Yasası ile 33 Yönetmeliğin 6 ay içinde düzenlenmesini,4773 sayılı Yasa ile 1992 yılından beri tartışılan İş Güvencesi hükümlerini koruyan esnek çalışma,telafi çalışması,kısa süreli çalışma,kısmi süreli çalışma, çağrı üzerine çalışma ve geçici iş ilişkisi gibi çalışma biçimlerini de yasal hükme bağlamıştır.
Tarafların belki de okumaya dahi fırsat bulmadığı bir süreçte 4857 Sayılı Yasa da değişiklikler başlamış, 7 yılda 10 yasal düzenleme ile birçok hükmü yeniden düzenlenmiş,başlıklar değiştirilmiş, maddeler eklenmiş,birkaç hüküm kaldırılmış,iki maddesi Anayasa Mahkemesinin ve birden çok maddesi Danıştay kararlarıyla iptal edilmiştir.
Yeni Yasa dediğimiz 4857 Sayılı Yasa uygulanmadan 11.06. 2003 tarih ve 4884 ,1.7.2006 tarih ve 5763 ,31.07.2008 tarih ve 5797,23.01.2008 tarih ve 5728 ,15.05.2008 tarih ve 5763 sayılı,23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı yasalarla değiştirilmiş veya fıkralar eklenmiştir.
Son olarak da Bakanlar arasında kavgalara neden olacak (Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek,Devlet Bakanı Faruk ÇELİK ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Ömer DİNÇER)sendikalar ve sivil toplum örgütlerinin eleştirilerine ve Milletvekillerinin de polis barikatlarıyla karşı karşıya kaldığı gösterilere ve protestolara karşın 13.02.2011 tarihli,6111 sayılı TORBA Yasa ile değiştirilmiştir.
Diğer taraftan söz konusu düzenlemelerin bir çok maddesinin farklı tarihlerde yürürlüğe girmesi de işçi- işveren hatta uygulayıcı makamlar için Çalışma Hayatının izlenmesini zorlamaya başlamıştır.
Taraflar haklarını hangi Yasada arayacaklarının bilinmezliğini yaşamaktadırlar.Yeni Yasa yamalı bohçaya dönüştürülmüştür.Tüm değişiklikler yeri geldiğinde incelenerek, değerlendirilecektir.
Yine Yasanın getirdiği Yönetmelikler ile Yargı kararlarına da bakıldığında kanun koyucunun bir acelecilik içinde olduğu,iş hayatının gereksinimlerini tam olarak tespit etmediği görülmektedir.Öte yandan 4857 Sayılı İŞ Yasasının Geçici 2.maddesinde de 1475 sayılı İş Yasasına göre çıkarılan halen yürürlükteki tüzük ve yönetmeliklerin yeni kanunun hükümlerine aykırı olmayan hükümlerinin, yeni yönetmelikler çıkarılıncaya kadar yürürlükte kalacağını öngörmüştür.Bu durum uygulamada değişik yorumlamalara neden olmuştur.
Yüksek Yargı organlarının Yasa ile ilgili İptal Karar gerekçeleri de Usule esas kanun,tüzük ve yönetmelik sıralamasına uyulmadığı, genel prensiplerinin dikkate alınmadığı yolundadır.
İş Yasasında İptal Yağmuru ..!.
Anayasa Mahkemesinin 19.10.205 tarihli E.2003 / 66.K.2005/72 Sayılı Kararı ile Yasanın 20.maddesinin 4.fıkrasının son cümlesi toplu iş sözleşmesinde hüküm var ise veya hükmü iptal edilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin 04.02.2010 Tarihli ve E.2008/57 K:2010/26 Sayılı Kararı ile 4857 sayılı İş Yasasının 32 .maddesinin ikinci cümlesi iptal edilmiştir.Karar Resmi Gazetede yayımlandığı 22.10.2010 tarihinden başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe girmesi hüküm altına alınmıştır.
Danıştay 09.12.2003 tarihinde yayımlanan İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğini şekil yönünden önce tamamının ve 7 ,9 ,14 ve l6 maddelerinin Yürütmenin Durdurulmasına 16.05.2006 tarih ve E.2004/1942,k.2006/3007 Sayı ile de iptaline karar vermiştir.
Yine Danıştay 10.Dairesinin 28.03.2006 tarih ve E. 2004/6075,k.2006 /2159 Sayılı Kararı ile İş Güvenliği ile Görevli Mühendis veya Teknik Elemanların Görev Yetki ve Sorumlulukları ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğinin 4,5,7,89,10,11,12,13,14,15. ve 16. madde hükümleri iptal edilmiştir.
TMMOB,Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğince açılan Davada Yüksek Mahkemenin iptal hükmünde özetle İş Güvenliği Uzmanı adı altında Yasada öngörülmeyen ve yeni bir unvan getirilmesi nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığından iptal edildiği anlaşılmaktadır.İş Güvenliği Uzmanlığı Eğitiminin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı veya bağlı kuruluşlarınca yapılacağına ilişkin kuruluş yasasında hüküm bulunmaması nedeniyle ve Yönetmelikçe var sayılmasının yerinde olmadığı ve hukuka uygun olmaması nedeniyle iptaline karar verilmiştir.
İş Yasasındaki iptal kararları yeniden düzenlemeye gidilmesine yol açmış,15.05.2008 tarihli 5763 Sayılı Yasa ile 4857 sayılı yasanını 78.maddesinin madde başlığı değiştirilmiştir.Madde hükmü Sağlık ve Güvenlik Tüzük ve Yönetmelikleri iken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmelikleri olarak düzeltilmiştir.
Bugün itibariyle halen 1475 Sayılı Yasadan 8 tüzük yürürlükte ,29 işin yürütümü ve 37 İş Sağlığı yönünde yeni Yönetmelik düzenlenmiş bulunmaktadır.
Bundan böyle en az çaba ile Yasal düzenlemelerin yapılmasında şekil yönünden kanun, tüzük ve yönetmelik hiyerarşisine, ilgililerin gereksinimlerine ve çağın gereklerine uyulması gerektiği,,..Yasalarla kargaşa yaratmaya hakkımız olmadığı inancıyla
Sevgiyle, sağlıklı kalınız.
