İki tane köprü yıkıldı Karadeniz Ereğlide.
İki köprü
İki demiryolu köprüsü
Karadeniz Ereğlinin geleceği yıkıldı bu iki köprü ile.
Paramparça oldu
Dağıldı
Dağıtıldı
Sadece iki köprü değil yıkılan.
Sökülen demiryolu ağının bir daha yapılmamak üzere yıkılışı bu köprüler.
Sanki tamtamlar kahrolsun demiryolu der gibi çaldı her darbenin köprüye vuruluşunda.
Can yandı.
Can ağladı
İki köprü yıkıldı Karadeniz Ereğlide.
İş makineleri mutlu oldu belki.
Daralar yollar genişletilecek çünkü.
Tırlar kamyonlar rahat geçecek o yıkılan köprünün bulunduğu alanlardan.
Şoförler oh! diyecek.
Nakliyeciler de rahatlayacak.
Ama
ama
ama
Yıkılan Ereğlinin direği.
Geleceği ve geçmişi
Kdz. Ereğli arasındaki 16 kilometrelik demiryolu sökülürken içim titredi.
Hele ki buharlı lokomotif kesilirken Allah belasını versin bu lokomotifi kestirenlere, kesilmesine göz yumanlara, sahip çıkmayanlara diye içimden ne beddualar okudum.
Canı yananlardan biriydim elbette ben de.
Bu kentin bir yurttaşı olarak tarihimize yapılan saldırıya sessiz kalmamaya çalıştım.
Bağırdım, çağırdım ve ses verdim.
Suskun kaldı sese ses katması gerekenler.
Ve tarih parçalandı.
Sökülen demiryolunun ardından şimdi de köprüler yıkılıyor sıra sıra.
Ardından demiryolunun geçtiği alanları işgal ederler.
Belki de peşkeş mi çekerler ne?
İki köprü sadece.
Tarihin taşlarını sökerek yıkılan iki köprü.
Önce demiryolu, sonra lokomotif ve şimdi de köprü.
Peki sırada ne var?
Ne kesilecek, doğranacak, parçalanacak ve yıkılacak?
Bilen var mı?
Demir ağlarla örülen ana yurdumuzun temeline vurulan her darbeyle sallanıyoruz.
Titriyoruz.
Boğazımız düğümleniyor.
Gem vurduğumuz duygularımız ise boşalacak günü veya günleri bekliyor kabında yoğunlaşarak.
Kdz. Ereğlinin tarihi yok ediliyor elbirliğiyle.
Ve seyredenler de seyrediyor yaşadıkları kentin gözyaşlarını görmeyerek.
