Sevgi,Barış,Dostluk! Ereğli! Festivale geliyorum. Neden mi? Bu kez buradan anlatıyorum. Orası da burası gibi nasılsa! Adım başı dernekler var. Diyarbakırlılar derneği, Malatyalılar derneği, Sivaslılar,Erzincanlılar,Trabzonlular, Konya,Rize,Kastamonu! Mubadiller! Yörenin kamuda çalışanına kadar! Onlar birlik beraberlik içerisindeler. Türküleri dile geliyor gecelerinde! Geceler geldikleri yerler kadar yerel. Her birinin fahri üyesi gibi onlarlaydım. Onlarla birlikte onlar gibi değil! Gurbet benim içimde ben gurbette değil! Bir yalnızlık ki,dayanılır gibi değil! Kalabalıklar arasındayım ama kalabalık değil. Ötekileşmiştim. Ötekileştirildim. Kızdım. Öfkelendim. Küstüm. Yalnızlığıma biraz da. Ereğli derneği niye yok diye! Gördüğüm 67 plakaların ardından hasretle baktım. Böyle acıymış meğer aydınlanma! Yanıyorsun. İçin yangın yeri oluyor! Fark ediyorsun. Sezen Aksu?nun dediği gibi; Ne gemiler yaktım O kadar yandı ki canım; Sonunda karşıdan baktım. Ne göreyim; Kendime Yıldızlardan daha uzaktım! İnsan olmak,birey olmak için şuradan buradan olman gerekmiyor! İnsana; Türkiyeli olmakta yetiyor! Hele birde Sevgi-Barış-Dostluk kavramlarıyla buluşuyorsan! Ereğli! Kömbe(közleme) yapmak için kestanenin üstünü eğreti otlarla kapatırsın ya! Üstü kapatılan evrensel değerlere sahip çıkmayı başardın! Her yerden gelmiş insanlara,yaşayanlarına insana dair kavramlar etrafında birlik ve beraberlik sağladın! Daha ne olsun! Oradakileri de,buradakileri de kucakladın! Yerelden evrenselliğe uzandın. Misyonunu başardın. Festivale Koşarak geliyorum. Sevinçle kalabalıklara karışıyorum. Geçmişle geleceğimi barıştırıyorum. İlerlemek istiyorum. Sultan Süleymana kalmayan dünya da, Festival kimin başarısı? Festival devammı etsin,kapansın mı? Değil benim derdim. Gelin; festival dernek olsun!. Türkiye?nin her bir köşesinde şubeleri kurulsun! Yerelden küresele İnsanlar kucaklansın. Sultanlara kalmayan dünyaya, Sultanlığı,saltanatı değil, İnsan kalabilmenin, Erdemleri bırakılsın. Ereğli; Sevgiye,Barışa ,Dostluğa geliyorum!