Sevgili dostlar başımdan bir olay geçti ki, bunu sizlerle paylaşmayı öncelikle bir yurttaşlık görevi sayıyorum.
İstanbuldan geliyoruz bir dost grubuyla.
Tam Düzcenin içine girdik ki, araçtaki bir kişi rahatsızlandı ve bir nöbetçi eczane bulmamız gerekiyor ilacımı almam için dedi.
155 Polis İmdatı aradım İstanbuldan Kdz. Ereğli istikametine yol alıyorum. Aracımızda bir hasta var ve nöbetçi eczaneyi bulmamız gerekiyor. Nasıl yardımcı olursunuz? dedim.
Telefona çıkan polis memuru talebimizi anlayışla karşılayarak Bir dakika beyefendi sözleriyle nöbetçi eczanenin hangisi olduğu araştırmasına girdi. Telefonun diğer ucunda soruşturmasını dinliyorum bir yandan. En son olarak bana 30 saniye izin verin dedi.
30 saniye sonra yeniden 155 i aradım ve bulmaya çalışıyoruz yanıtını aldım.
Ve beklemeye başladık.
Fazla değil bir dakika sonra, telefon numaramı vermeme rağmen arandım Polis 155 tarafından.
Nöbetçi eczaneyi bulmuşlar.
Bizi telefonla arar mısınız, yolu tarif edeceğim devletin telefonu fazla yazmasın dedi ve dediğini de yaptım.
Telefonun öbür ucundaki polisin yönlendirmesiyle bulduk nöbetçi eczaneyi ve hastamızın ilacını aldık.
Araca yeniden binip yola koyulduğumuzda hastamıza dönüp Şimdi 155i ara ve telefona çıkan memura hasta olan bendim. Benim için katlandığınız zahmete teşekkür ederim de. Bu da böylesine duyarlı memurlarımıza moral olur diye öneride bulundum.
Hastamız açtı telefonu ve teşekkürünü ilettiğinde aldığı yanıt ne biliyor musunuz?
-Kusura bakmayın sizi biraz beklettik
Böyle olaylara ne kadar açız.
Öyle ilaç gibi geldi ki bu olay.
Ve içi saygı dolu ifadeler.
Paylaşmak istedim sizlerle.
O adını bilmediğim polis memuruna da teşekkür etmek istedim buradan.
Örnek olsun.
Örnek alınsın diye.
Ve güzellikler de ödül bulmalı.
İster sesli olsun, ister sesli olmasın yürekten gelen alkışlarla.
NOT: Olay; 11 Eylül günü saat 01.00de yaşandı.
