Yalancı gerçekten yalancımıdır ? Yoksa,sadece başkalarını mı Kandırmayı dener..? Kişi, yalan söylemekle aslında; Kendini kandırmış olmaz mı..? İyi de..! Ben yalancı değilim ki ! Bütün bunlar ben miyim ? Bildiğim kadarıyla, Bu benim ne eski, Ne de şimdiki halimdi.. Şimdiki duruma nasıl düşmüştüm peki..? Anımsadığım birşey var ki, Ne yalancıyım, Ne de; Bir başkasını incitebilecek bir kişiliktim.. Kafamdaki düşünceler; Bir oyana bir buyana gidip gelirken, Bazen benim, Bazen de diğer yarımın Yenik düşmesine yol açabiliyordu o güç ! Kimi, Boyun eğmez bir cani aşamasında,Yüceltirken beni ! o sonu olmaz güç sahibi..! Kimi, Bir çocuk..güçsüz kişi durumuna sokuyordu yüreğimi.. Basamakları çıktıkça, Aydınlanan merdivenimi tırmanıp, Işıklar saçarken, Beklenmedik ani bir sesle ! Yüreğime korkunun çullandığını hissettim yine..! Çıplak ya da görünen,ilişkinin sakıncalarını Görmezlikten gelmeye çalışırken ! Ölüme susamış bir diğer yarım Birden atağa kalkar.. Artık;Kafese koyulmuş Yırtıcı bir yaban kedisi gibi, Tehlikeli..Kızgın..Ve Oyun bozan..bir hal takınır ! Korkudan sırt çevirir.. Tekrar, Işıkla gölgenin Bir birine karıştığı bir yerde, Yaşamak Ve Ölüm arasında bir yerde ! Soyutlaşır,saydamlaşırım.. Bir dönüş ! Hayattan önceki hayata, Ölümden önceki hayata.. Ruhlar dünyasına..! Anama dönüştür belkide ! Oradaki herşey bir yansıma, Ya da Yankı olduğu için Sessizliğe boğulan, Minik bir oyuncu gibiyim.. Dramdır sanki ! Kendi kendinle aynalar Ve Yankılar aracılığıyla konuşup, Kendi canıma kıymam.. Kılıf değiştirmiş halimdir belki.. Kendine aşık ölümden Başka birşey düşünmeyen bu akıl ! Sanki;Bu durumda herşey, Kendi açlığına Parlaklığına dalmış Ve Saydam olan,Ölümün uzantısına Tamamen adapte olmuş gibi..! Benim şiirimdeki hiçliktir Yaşamamı öyküleyen.. Çırılçıplak soyunan,ölüme aşık Bu kurtulamayan ruhum, Sonu olmayan bir ölümdür.. Sırrımda yaralanarım..! Bu bir hayata karşı çıkış, Belkide ;Bir omuz silkiştir.. Küçük gören bir gülümseyişle Karşılanıp,dengemi yitiriştir.. Bir maske arkasında Gizlerim kendimi..! Her defasında bir iç patlamasıyla, Her an düşme tehlikesiyle Yüz yüze gelir gibi Yara izlerimin,Varlığını duyar gibi..! Kanamaya her an hazır.. Ben kapattıkça açılır Örtüp sakladıkça yayılı verir. Her yaram; Bir yalnızlık vurgusu yaratır içimde...