Yatar gül harmanı gibi Canımın dermanı gibi Her yanımda çiçek açmış Binboğa ormanı gibi Nesine yar nesine Ölürüm ben sesine Bir daha vursa idin Nefesim nefesine Bir daha vursa idin Nefesim nefesine Canım sese mi geldin Kadem basa mı geldin Sağ olsam gelmez idin Öldüm yasa mı geldin Sağ olsam gelse idin Öldüm yasa mı geldin Nesine yar nesine Ölürüm ben sesine Bir daha vursa idin Nefesim nefesine Bir daha vursa idin Nefesim nefesine Saçım yüzüne perde Yüreğim düştü derde Ayaküstü duramam Seni gördüğüm yerde Ayaküstü duramam Seni gördüğüm yerde Nesine yar nesine Ölürüm ben sesine Bir daha vursa idin Nefesim nefesine Bir daha vursa idin Nefesim nefesine En vurucu bölümü neresi söyle bakalım bakalım kısabacak. Hadi izin verdim konuş! Seni etkileyen ve içini bir tuhaf eden sözleri dile getir. O nokta değil mi? ?Nefesim nefesine? derken eriyorsun. Hayal dünyan çoğalıyor. Anılar gelip oturuyor beynine. Gitmiyor. Yollar? Yollar? Yollar? Uzakları yakın eden sevdalar. Ve araya giriyor ?nefesim nefesine? vurgusu. Belki bir parça canın yanıyor. Gidip gelme sendromuna düşüp de, kendi kendine ?oha!? çekiyorsun. Yalanlar ve numaralar üzerine kurulmuş bir ?nefes? ürkütüyor seni. Çoğu gidip azı kalan silip yırtma mücadelene devam kararı alıyorsun. Derken yine bir ses. ?Karşıdan geliyor bir çift araba araba Yıkıldı hanamızda galdık yine haraba haraba Anam seni vermiş de bir dil bilmez araba araba Gelemez miydin, gelemez miydin gelemez miydin de yine bende seni sevdim diyemez miydin Aman aman aman aman aman aman?? Evet hep o ses. Büyük usta Edip Akbayram söylüyor. ??Düz dara yara düz dara Yar zülüfü düz dara Doksandokuz yarem var Sen açtırdın yüz yara Oy aman aman aman burası Adıyaman, Alem düşman kesilir Seni sevdiğim zaman? diye tamamlıyor gazelini. Şimdi arada gitar var. Sola gitar konuşuyor. Vura vura. Parçalayarak. Geceler ve o gecelerin ışığı türküler. İşte sen de bacaksız, o türkülerin içindesin. Hep oldun. Sen de bir türküsün çünkü. Sessiz akan bir türkü. Ama çığlık atmaya hazır, Uçlarda paylaşmayı yakalamaya olan kararlılığının yaprak esintileri ?Alem düşman kesilir, seni sevdiğim zaman? da takılıyor. ?Keşke? yaşamın belki de tek tadı. Bilebiliyor muyuz? Keşkeyi suçlayarak kolaya mı kaçıyoruz ne? Keşke acaba kaç kez canı yanmış sevgi ki? Kim bilir o ?keşke?yi keşke demeden düşünmeyi ve anlamayı. Öyle bacaksız öyle. Bir gün gideceksin. Ama sakın ola ki borçlu gitme. Asıl olan da bu?