Her dönemin yıldızları vardır. Bu yıldızlar ?yön? ve ?yol? konusundaki yeteneklerini ortaya koyarak yıldızların altında şarkı söyleyerek geçimlerini sağlarlar. Dönemler de kimi yıldızlarını yeniden yaratır veya söndürür. Yıldızlar sabit değildir ve sürekli hareket halinde olup, süreçlere göre yön ve yol tutarak dönemin gücünün çevresinde yıldızlaşırlar. Yıllar böyle gelmiştir ve böyle de gidecektir. Ta ki, bu saçma yön ve yol bulma yarışının belli temeller içine oturtulmasına kadar. Yine bunun yolu da, padişah demokrasisinin yıkılması ve gücünü halktan alan sistemin, bilgiye dayalı kriterlerle hareket etmesiyle bulunacaktır. Şimdi yıldız zamanı. Ama parlak, ama sönük, ama oynak? Kdz. Ereğli?de bir festival daha yapıldı. Bu festival sürecinde, ?festivaller ömrünü tamamlamıştır ve derhal son verilmelidir? görüşümle dolaştım uç kenarlarda. Tribünlerin sesi ile halkın arasındaki ses arasındaki farkı anlamak için, uçta olmak ve o uç noktadan tribünlere bakmak gerekiyor. ?Festivaller sona erdirilmelidir? diyorum ama, peki bu festivalin sunulduğu halk ne diyordu? Açıkça görüldü ki, festival öyle bir marka olmuş ki halk bu festivalin yüreğinde atan kan dolaşımının ta kendisi. Halk, festivali kim yapmış, belediye başkanı kimmiş, hangi koşullarda gerçekleştiriliyormuş hiç umurunda olmayan bir durumda şu anda. Halk izliyor. Halk beleş eğlenmenin keyfini yaşıyor. Gençler festival aşkıyla yanıp tutuşurken, yakın veya uzaktan gelecek dostlarını ağırlamanın mutluluğunu paylaşıyor. İnanın, geride kalan şu onbeş sene içinde festivale emek verenlerin mücadelesini şimdi daha iyi anladım. Ereğli festivali gerçekten kendini çoktan aşmış. Ama, bu demek değil ki festival devam etsin. Tam aksine, festivalin çok boyutlu tartışılarak, üretim ve tanıtıma dönük yönleriyle ele alınarak tartışılması gerekir. Belediye ile bizim ilişkilerimiz hep mesafe içindedir. İzleriz. Belediyeyi yöneten siyasetin içinde yer almayız ve bir bilgi sorulduğunda da paylaşırız. Bu daha önce de mesafeli, şimdi ise daha çok mesafelidir. Mesafeyi de, öncelikle belediyeyi yönetenler koyar. Hangi dönem gelirse gelsin belediyenin yıldızları vardır. Bu yıldızlar isim değiştirir ama adı üstünde yönetenden yana yıldızdır. Olabilir. Bu olay ülkemin dört bir yanında da böyledir. İlişkiler yumağı, o ilişkilerin muhataplarını bağlar çünkü. Bize de en azından mesleğin eskisi olarak ?ne düşünüyorsun?? diye sorulsaydı, festivalin en büyük ödülü için Kdz. Ereğli?nin eski Belediye Başkanlarından Ruhi Cöbekoğlu?nu önerirdim. AKP Milletvekili Fazlı Erdoğan belki kabul etmezdi ama, doğrusu bana göre oydu. Köksal Toptan?ın Zonguldak Milletvekili olarak TBMM Başkanlığında oturmasının gururu kadar bölgeye ve Kdz. Ereğli?ye ne hizmeti verdiğine bakardım. Ayrıca AKP Genel Başkan Yardımcısına verilen ödülü de çok yanlış ve sadece AKP?ye yağcılık olarak verilmiş ve bir o kadar da bu belediyenin AKP?ye geçmemesi için ANAP?a oy veren yüzde 65?e haksızlık olarak da görüyorum. Erdemir ödülü alıyor. Parayı veren ödülü kazanır çünkü. Türkiye?ye yeni bir soluk getireceğine dönük (en azından merkez sağdaki boşluğu doldurursa bile ülke demokrasisini kesintiden kurtarabilecek bir isim) TOBB Başkanı Rifat Hisarcıklıoğlu?na verilen ödülün ise Kdz. Ereğli?ye en azından bir lise binası yapımını yapması adına bir yem olarak kabul ediyorum. Bunları tümüne eyvallah!.. Ancak, Ruhi Cöbekoğlu?na verilecek bir ödül çok daha anlamlı ve yerine otururdu. Ne yapalım bu dönemin tüm yıldızları AKP?li ve sanıyorum emeklerinin karşılığını da festivale yaptıkları iş ve hizmetler ile almışlardır. Yaşam ve yıldızlar sürekli gelişir veya tükenir. Sayılı neşeli günler de sayısız neşesiz günlerle yer değiştirir. Tek gerçek budur. Bugünler çiçekli ve renkli. Süreç işte. Tribünler ile halk arasındaki zaman tüneline baktığımızda, dönemler değişir, isimler değişir ama bir tek aklını kullanan ve zamana uyum sağlayan sadece yıldızlar değişmez. O günlerin içinden geçtiğimiz bir dönemde; görünen o ki, gelecek köyün de farklı olmayacağını bugünden söyleyebiliriz. Oyun aynı oyun. Durumun mankenleri değişiyor sadece?