Kararını verdin ise diyeceğim yok. Sayfalar dolusu yazmak istiyorum. Ama yazamıyorum. Duygu sömürüsü ise hiç yapmak istemiyorum. Sen karar verdin ise diyeceğim yok. Sevgi paylaştıkça çoğalır çünkü. Sevgi ilmik ilmik örülür ve kökleşir. Sevgi çelişkileri siler atar. Sevgi kararlılıktır. Ama sen karar verdin ise diyeceğim yok. Bilirsin benim bir tek dostum var. Ve seven. O tanıktır sadakatime. O bilir beni. Duygularımı, Acılarımı? Ama sen karar verdin ise diyeceğim bir şey yok. Umutlar fener gibidir Sevgisiz kalınca da yakıtı tükeniverir Ve o pırıl pırıl aydınlığa bir karanlık çöker ki Zifirin altında kalıverir yıldızlar Simsiyah keser bulutlar Damlayamaz Sen karar verdinse ne diyebilirim ki Diyeceğim bir şey olamaz Sevgim sevgimle kalır baş başa Yine yalnız Yine kuru Yine serseri Yine can sıkıcı ve yakıcı Yine kırık Yine uzak sevgiye Karar verdin ki böylesin ne diyebilirim ki Vermişsin kararını Bana mı ne uyar Sadece tuz basmak yaraya Bağırmak ağaçlara O ıssız evin koynunda İşte böyle tuşlara dokunmak kalır sadece Ötesi yok Olmaz Yakışık hiç almaz Buz gibi rüzgar esiyor dışarıda Kesiyor bitkilerin gövdesini Kuşlar bile saklanmışlar bir yerlere Köpekler havlamıyor Suskun kalakalmış doğa Üşüyerek Sen kararını verdin ise ne yapayım ben Sevgimi sevgimle yüreğimde sımsıcak saklayarak Bir nefes daha alıyorum derinden Sevgiye mutluluklar dileyerek Sevgisiz kalmaması umutlarımı da bir tutam kır çiçeğinin ucuna bağlayıp Dönüyorum kendime Ömrümün son demlerinde Özgür bir martı olup süzüldükçe Yine dönüyorum o tek dostuma Özlemlerimizi birbirimize fısıldayarak Kapıyorum gözlerimi "Rüya bitti" gerçeğiyle baş başa kalıp Kıyıya vurdukça köpüren dev dalgalara kafa tutabilme hırsını da tüketmiş Yaşlı bir çınar gibi Uzanıyorum gökyüzüne Sen kararını verdin ise başım üstüne Başka ne diyebilirim ki ben Yine ben bana yeterim Ben beni deli gibi sevip, sevgisi uğruna her şeyi gözen alan kararlı özgür kuşlar konsa da pencereme Yine ben o sevgimi severim Canım gibi Canımdan bir parçayı koruyarak