Bir sarı kamyonun sırtındaydık. Mahalleden üç beş aile yanyanaydık. Gülüçü dönüverince. Bembeyaz çarşaflardan , Üç dört te yakındaki ormancığın dallarından. Kocaman çadır kuruluverdi. Annem patates haşlamıştı. Babam karpuz almıştı. Komşular çiğ köfte yapmışlar. Kamanlıydılar. Perdane yengeyi hiç unutmam. Ne güleç yüzü vardı. Gölgesinde çadırın. Bir koşu çıktığımız denizden çıkıp keyifle yedik hepsini. Birazdan kardeşimin, annemin diktiği kilotu denize kapılıp gidiverdi. Midye kabuklarını toplarken çıplaklığını nede çabuk unutuverdi! Gülüçe doğru giderken. Yıllar anılarıyla küfe gibi sırtımda. Tanıyamıyorum! Üzülüyorum. İçim acıyor! Anılarım parçalanıyor! Ereğli-Alaplı arası sahil talan ediliyor! Tersaneler diziliyor. Masmavi;birazda kara deniz bulanıyor! Bulanıklaşıyor. İstanbul-Ereğli hattında yazacaksam; Burdan gördüklerimi anlatmalıyım. Anlatmalıyım; Ereğli! Çileği kaybettiniz! Çeliği özelleştirdiniz! Dünya cennetinize sahip çıkın! Olup-bitenler. Yapıp-edilenler. Gelip-geçenler. Fenomenler! Ereğli-Alaplı arası sahiliniz ölüyor! Uyandığınızda bol klorlu havuzlara tıkılacaksınız! Bir doğal zenginlik elinizden kaçmış olacak! Gazeteciler, Doğa dernekleri, Ereğli dernekleri! Neredesiniz! Gülüç`e doğru sizi istilaya gelmişler! Oradamısınız?