Hep dersin ya; ?ne olur sevdiğim bayram ayında gel, bayram ayında gel? diye. Hep dersin. Hep anlatırsın. Hep iç geçirerek bu türküyü çığırırsın ya? Çığır güzelim çığır. Sen çığır. Sen anlat. Yine de sen dinle? Ne bayramlar geldi ve geçti. Neleri de gelip gidecek. Ve o yine gelmeyecek. Sen yine ?ne olur sevdiğim bayram ayında gel, bayram ayında gel? demeye devam edeceksin. İçten. Tertemiz. Dupduru. Özlem dolu. Tutkulu. Dopdolu aşk kokulu. Zahide mi adı? Yoksa Leyla mı? Her ikisi de ha! Desene sen de Neşet?cisin. Büyük usta o. Sazıyla, sözüyle ve doğal şivesiyle. Söyler. Vurur yüreğine yüreğine mızrapın. Bizi bize anlatır. Can gibi candan. Ve de garip! Zahidem. Leylam. Zahide ve Leyla. İkisi de ne güzel isimler oysa. Toprak kokulu. Anadolu. Zahide gelin oldu bile çoktan. Ya Leyla. Gaşları gara garaydı amanın Leyla?nın. O da gitti başka ele. Uçtu. Aradığını bulmaya. O ne dedi? Kendim ettim kendim buldum gül gibi sarardım soldum. Bak?.bak?bak? Usta ?hata benim? diyor. Hatasını kabul edebilme erdemini göstererek vuruyor sazın tellerine isyanlarını türküye dönüştürerek. ?Bilemedim gıymatını kadrini, hata benim günah benim suç benim, elini elin ne iştir derdin zehrini, hata benim günah banim suç benim, vay!.. Bir günden bir güne sormadım seni, körümüş gözlerim görmedi seni, boşa Mecnun eylemişsin ben beni, hata benim günah benim suç benim, vay! Bilirim suçluyum kendi özümden, gel desem gelirdin benim izinden, her ne çekti isem benim yüzümden, hata benim günah benim suç benim, vay! Sana garşı benim bir sözüm yoktur, haklısın sevdiğim gararın haktır, garibim derdimi dermanı yoktur, hata benim günah benim suç benim, vay! Garibim derdimin dermanı yoktur, hata benim günah benim suç benim vay!? İşte bir bayram daha geldi ve gitti. Geldi mi? Gelmedi. ?Peki ne halt yemeye bekliyorsun?? demiyorum. Diyemem de. Anlamsız kalır. Oysa bir gerçek var. Bayramları bayram gibi yaşamak. Bayramları bayram yapmak. Sen bunu yapamıyorsun. Bayramları kahır mektuplarına tercih ediyorsun. Yani?!! Bir türlü ?bayram olsun? türküsünü çığıramıyorsun. Ah bir söylemeye başlasan. Önünde daha ne bayram veya bayramlar var? Bayramlar bayram olup, yıldızlardan sevda ışıkları yayıverir bir anda körelttiğin duygularına gündüzleri bile.