Hep bir veda halinde sevdim... Hep olmayacak aşklara koşarak büyüdüm, Kaybedişlerin ardından bir yaprak gibi ! Önüme düştü kaderim... Kaybettiğimde bak yine...! Beklediğin oldu dediğimde Ateşe eğilen yüzümü hatırlıyorum... Hep bilerek yitirmenin hüznüyle hatırlıyorum kendimi... İçim çok acımasın diye ! Anama sarılır,ağlayarak dalardım hülyalara... Acımdan korumak için sarılırdı yüreğiyle... Yanındayım korkma dercesine...! Ellerin,ellerime Kalbin o an kalbime dokunurdu sanki... Benle beraber ağlar Geçeceğini,sabretmemi söylerdi...! Acıyla dolu yüreğim,bilirdim ki ! Bir gün bitecek... Çünkü ; yabancısı değildim sevdaların... Bildiğim halde bitmeyecekmiş gibi gelir, Kalbimi hırpalardım... Ve kendimi sorgu yağmuruna tutar, La...! biz ne yaşadık !ş Sen kimdin ş Ve ben senin neyindim... Ve... Neden ben !ş Hep bu sorularla başlardı çıldırışım... Ve... Seni anladıkça daha da büyürdü umutsuzluğum...