Yalnızca bir iz görünür Karmaşık,abartılmış,anlaşılmaz.. Kaba bir yara izi gibi ! Kendi kendine gülen, Birkez daha vurulmak için Boy hedefi gösteren av gibi ! Koruyucu derisi yüzülmüş, Canlı bir varlık gibi ! Herşeyden kolay incinebilir gibiyim.. Ya sen ! Yüreğimin diğer yarısı..? Bundandır, Öksüz bıraktığım kendi mi Şimdi bağrıma basıyorum kendi mi Yalın sözcükleri bile kuşkuyla karşılayıp Sözü sohpeti, Suskunluğu,benzetmeleri Dolaylı anlatımları, Bitirilmemiş tümcelerle dolu gibi aktarmam.. Nice dönüşü olmayan gidişlerde gibiyim.. Ya sen ! Yüreğimin diğer yarısı..? Bunlara karşılık suskunluklarda Bir tür cana kıymakta.. Renkli tepkiler, Ezilip büzülmeler, Fırtına yüklü bulutlar Birden beliren renkli gökkuşakları gibi ! Anlamı tam çözümlenemeyen Göz dağlarının varlığı gibi ! Çölde yaşamak için su biriktiren kaktüsler gibiyim.. Ya sen ! Yüreğimin diğer yarısı..? Kozamdan çıkıp ortaya atılmam, Yalnızlığıma kafa tutmaktı biliyorsun.. Umutsuzluğa kapılan bana ! bir ışık vermekti.. Zorla kapı dışarı edildiğim, Hayatın koynundan Güneş gibi yeniden doğmak isteyip, Yalnızlığımın köklerinde seni bulup Dinsel duygularımla birleşmekti ! bilirsin.. Gerçeğimde düş görmeyip,seni dinleme isteğiyle dizginlenemeyen bir çocuk gibiyim.. Ya sen ! Yüreğimin diğer yarısı..?