Tek bir yeşilliğine bin bir özlem duyduğum tozlu düşlerimde Yol alırken sana doğru,dikenler üstünde gibiyim.. Penceremden içeri inatla giren rüzgarı kovmaya çalışmamsa; Sanki,vuracak bu ateş kavuracak beni ! Bütün vücudumu sırılsıklam eden terimin, Acımsı tuzluluğunu yalamaya mecbur gibiyim.. Karşımdaki iki büklüm bedenlerin,çaresiz bakışlarını Görmek zorundayım.. Hayatımın ve düşlerimin kahrolası yakıcılığını, Duymak zorundayım.. Istırabımı yaşamaya,yarın ki ekmek para mı! Düşünmek zorundayım.. Göz yaşartıcı bu hayat şartlarını görmek zorundayım.. Evet.. Bana``hiç kimse``yi kazandıran bu ülkeyi sevmek zorundayım.. Tüm aydınlar gibi..! Karış karış tüm toprağımı sevmek zorundayım.. Vaad edilip ! yerine ulaşmayan bir çok şeyi hesapsız Bırakmak zorundayım.. Camların ardındaki umutlu bekleyişlerle bakan, O masum gözleri umursamamak zorundayım.. Bir bir her parçamı devirip Tüm ışıklarımı söndürüp Kendi benliğimin dışına çıkıp, Yeni bir sahtekar kazandırmak zorundayım.. Tüm duygulrım bilinçli olarak sorduğum sorulara, Yanıtlar aramaya çalışırken yitip,kendini bulur.. Caddelerde çehreler soluk,çehreler renksiz..! Yollardaysa; Gelecek güne bakan gözlerin feri alınmış gibi..! İşte ! ben bu varlığın gerçekliğine şaşarım.. Aynamda yansıyan yüzde Cevapları ararken yanılgılara düşüp Aldatıcı yansımalarla tepki gösterip böylesine yaralanırım.. Benim,sen yani..! ``hiç kimse`` Yara almadık yören kaldı mı ? Siz ! iyi bakın..yaralarımın sahipleri ! Belki görür insaf eder,İNSAN olursunuz. Görmüyor musunuz ? Her yaram,yaklaşan her umudu mu içine gömüyor..! Yüreğimse; inim inim inliyor.. Bundandır uykuma dalmadan düş görmem.. Varolmak isterken nasılda yok oluyoruz..! SAHTELİK başarılı olmaksa, Evet..başarılı olamadım bu hayatta ! Kim bilir, Benimsenen bu uygarlığa uyum sağlayamadığım içindir belki..! Kim bilir, Düşmanlara karşı,kişiliğimden başka yanıtlar Vermediğimdendir belki..! Kim bilir, Bu hayata,bu yaşanmışlığa inanmak istemeyişimdendir belki..! Cevap,bunlarda saklı ! Cevap,adileşmiş yüreklerde saklı !