Kdz. Ereğlide Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifinin olağan genel kurulunu izledim.
İlk izlenimim ah nerede o eski kongreler oldu.
Heyecan yok.
Gaz ve gaz alma yok.
İleriye dönük beklentileri dile getiren umutlar yok.
Ciddi bir muhalefet olup, kora kor bir mücadele yok.
Peki ne var?
Buram buram hissedilen; oldu da bitti maşallah anlayışı.
Sanki bir an öncede bitse ve gitsek.
Evet aynen öyle.
Bir kongre düşünün ki, çalışma raporu üzerine olumlu ya da olumsuz söz alan yok.
Bir tek kişi çıktı o da, başkanın maaşının çok olduğunu ifade etti.
O kadar.
Başka gık diyen olmadı.
Koskoca Kdz. Ereğlide esnafların siftahsız dükkan kapattığını herkes söylüyor da, esnaflar kendi kooperatiflerinin kongresinde konuşmadılar.
Olsa bir esnaf hareketi kurulmuş ve kahvaltılı basın toplantıları yaparak, sıkıntılarını dile getirerek geleceğe dönük eylemli bir projeden söz etmişlerdi.
Bunu konuşanlar da ortada yok.
Yok oğlu yok.
Kimse yok!
Kooperatifin daha önceki yöneticilerinin tutuklandığını ve defterlere el konulduğunu elbette iyi biliyoruz.
O günlerden bu günlere gelindi ve açıklanan çalışma raporuna göre de şu an kooperatifin tek kuruş borcu bulunmuyor.
Elbette bu haber güzel.
Bataktaki kooperatif ayağa kalkmış/kaldırılmış.
Buna tamam.
Benim vurgulamak istediğim, Kdz. Ereğlide bu kadar kriz yaşanıp da, krizin her geçen gün daha da derinleştiği ifade edilirken, ayağa kalkıp da ses vermesi gereken esnafın sessizliğini anlayamıyorum.
Esnaf konuşmalı.
Kendisinin içinde bulunduğu durumu her yönüyle ortaya koyarak derdini anlatmalı.
Yönetenleri uyarmalı.
Ama konuşmuyorlar.
Ve bu suskunlukları ile de kaderlerine razı bir görüntü vermeyi sürdürüyorlar.
Tadı yok bu kongrelerin.
Gündemi oku yukarıdan aşağıya.
Yarım sat sonra da 15 maddelik gündemi tıkır tıkır bitir ve git.
Haydi bakalım kolay gelsin.
Ne demiş atalarımız?
Ağlamayan çocuğa meme verilmez.
