Ekranda görüntüleri geçiyor kare kare.
Gözüyaşlı genç kadınlar arasında hıçkıranlar bile var.
Alan kalabalık.
Yığınlar olmuş insanlar bir tabutun başında.
?O; centilmendi? diyor mikrofona konuşanlar.
?Babaydı? diyenler bile var.
İzliyorum haberleri kanallar arasında dolanarak.
Her biri aynı şeyi söylüyor.
Her konuda ayrı düşünenler bu kez bir noktada bütünleşmişler.
-Centilmen.
Yani, beyefendi.
Efendi insan.
Kibar.
Kendisine küfür edilse de küfür etmeyen.
Sevgi diye bir ifade kullanırken, yüreğinden kin ve nefret geçirmeyen.
Derler ya adam gibi adam.
Tabutun başında insanlar.
Her boydan ve her telden.
Bir olmuşlar, centilmeni selamlamaya gelmişler.
Son kez!
Anlayarak ve isteyerek.
Galatasaray?ın her anlamda ve her şeyi hak etmiş efsane başkanından bahsediyorum.
Özhan Canaydın beyefendiden.
Ve ben bir Fenerbahçeli olarak; böyle güzel mi güzel bir insanın Galatasaray gibi ezeli bir rakibimizin başkanı olmasının kıskançlığını da unutmadan selamlıyorum centilmeni.
İyi ki tanımış seni Türk sporu Özhan Canaydın.
Senin sportmen kimliğini geçte olsa görebilmiş herkes.
Sporun bir oyun ve eğlence olduğunu; ezeli rakipten büyük bir fark yiyerek, tarihi bir hezimet ile karşı karşıya kaldığında bile, rakibini alkışlama olgunluğunla ders verdin fanatizmin çıkmaz sokaklarında dolananlara.
Hep kibar oldun.
Hep farklı.
Hep seviyenin nasıl korunacağını gösterdin.
Ve böyle gömüldün yüreklere.
Haberleri izliyorum Özhan Canaydın?dan bahseden.
Gözlerim doluyor, ve yutkunamıyorum .
Centilmen bir insan evladının aramızdan ayrılmasının verdiği üzüntü bu.
Bir tv kanalındaki son sözleri ise ?hakkınızı helal edin? oluyor.
Hakkı olanlar helal etsin.
Hakkım yok da, ben de bir centilmen başkan tanıdığım için helal ediyorum insanlık hakkımı.
Helal olsun Özhan Başkan tüm haklar sana.
Helal!..
Anaların ak sütü gibi helal!..
Derken FB-Manisa arasındaki kupa maçı başlıyor. Saygı duruşuna davet ediyor hakemler seyircileri ve oyuncuları Özhan Canaydın anısına.
Birdenbire bir alkış kopuyor tribünlerden.
Fenerbahçe seyircisi alkışlıyor Özhan Canaydın?ı.
O güzel insanın ne kadar değerli olduğunu FB seyircisi de alkışlayarak haklarını helal ediyor.
Bu alkış dönüm noktası olmalı Türk sporunda.
Futbol bir oyun.
Futbol bir eğlence.
Futbol bir zevk.
Ama futbol bir işkence değil.
Döner bıçağı, hakaret, taş, sopa değil.
Belki? belki? belki?
Özhan Canaydın?ın sonsuzluğa koştuğu son maraton öğretir bize gerçekleri.
Belki insan olabilme kimliğimizi hatırlarız yeniden de, fanatizm denen hastalıktan kurtulmamız gerektiğini fark ederiz.
Güle güle Özhan Başkanı güle güle.
Bize çok şey öğrettin.
Ve tüm sporseverlere ışık verdin.
Var ise tüm hakkımız helal olsun sana.
Helal !..
