Yağcılık marka oldu. Kim ne kadar çok yağ çekiyorsa, malı götürüyor. Bu padişah demokrasinin birinci ve ana ilkesi. Kes bir yağlı olsun. Yağ dedik de kimisi yağcılık yapayım derken, elini yüzüne bulaştırıyor. Hem de nasıl. Yağlı pehlivan güreşleri değil bunlar. Yağsız yağlılar. Ters güreşirler. Küt diye getirirler. Şakkadanak bitirirler. Yağcı var yağcııııı!.. O?na yağ, buna yağ. O?nu idare et, buna kuyruk salla. Kral öldü yaşasın yeni kral. Hele ki, bu yağların en halisini her gün yiye yiye ne olduğunu şaşıranlar, koltuktan düşünce daha önce kendisine yağ çekenlerin hızla saf değiştirerek yeni kralı yağlamaya başlamalarına nasıl ifrit oluyorlar ve kahır mektupları yazıyorlardır. Ah? Ah!.. Yağcılar var. Sıra sıra. Şoför dur, inecek var. Yağsızlıklara nereden gidiyor yol?!! Yaşam bu. Sap mı döner keser mi bilinmez, ama en çok ve hızlı dönen yağcılar oluyor. Yağcım benim. Dünyam. Sevdam. Sensiz olmaz. Ne çimento, ne de hava. Kes abi kes. Yağlı tarafından kes. Yağlı tarafından ver abi. Nereye baksan yağ. Nereye elini atsan yağ. Nereye direksiyonu çevirsen yağ. Bu yağ zeytin yağı değil. Bu yağ tereyağı hiç değil. Bu yağ nebati de değil. Bu yağ UTANMAMAZLIK YAĞI. Utanma duygusu ölmüş. Diri diri gömülmüş. Sanki insan varlığında hiç soy olmamış da, bir masal kahramanı gibi efsanelere girmiş. Şimdi moda utanmamazlık yağı. Çek abi çek. Çek başkanım çek. İyi çek. Yüzyıl falan çek. Yetmez evrenin lideri diye çek. Nasıl olsa utanmamazlık yağı var, sınır tanıma. Durma. Yola devam de. Bastır. Bastır ki, heyecan dalgası sarsın her yanı. Lidere yağ çek. Anasına yağ çek. Uşağına yağ çek. Çek babam çek. Allah çektirmesin değil, çektirsin. Bundan kıymetli ne var. Çektikçe köşe olursun. Çektikçe övünürsün. Sen bakma ?yağcı? yaftalarına. Geçerli değil bu suçlamalar. Sen yağın yolundan koş. Padişaha yağ çek. Aykırı ol. Uç. Öyle bir yağ çek ki, cümle alem kıskansın. İstersen peygamber de ilan et. Şapkayı kaparsın. Yarınlara da utanmayan yağcıların tablosu olarak bırakılırsın. Sen çek abi çek. Allah çektirmesin deme!..