Evettttt….
Gözünüz aydın Türkiye….
Gözünüz aydın İnsanlar…
Gözünüz aydın kuşlar, börtü böcekler…
Gözünüz aydın doğa….
Gözünüz aydın halkı “koyun” yerine koyanlar…
Gözünüz aydın vatandaşın makarnası ve kömüründe gözü olanlar…
Buyurun işte nur topu gibi bir evladınız oldu.
Hepinizin ortak malı.
Evir; çevir artık.
Naparsan yap..
Tabi ki bu mecazi…
Çünkü…
Hiçbir şey yapamazsın…
Bu çocuk öyle bir çocuk ki, doğar doğmaz ülkenin en güçlüsü oldu.
Gürbüz mü gürbüz.
Okkalı mı okkalı!
Güçlü mü güçlü!
Hatta…
Godumu oturtur cinsinden.
Çünkü O’nun anası da, babası da maşalah yani.
Var.
Allah vermiş.
Öyle vermiş ki,
Nur topu canım nur topu.
Yıldızlar içinde.
Bir eli sütte, diğeri de memede.
Besleniyor.
Hem de kesintisiz.
Bir de beleş.
Sağ sağabilirsen…
Bu çocuğu önemsizleştirmeyin.
Siler valla sizi.
Hepimizi.
Çünkü o’nun doğumunu gerçekleştirenler, halkı aşağılayan sözüm ona kendilerini de halkçı görenler.
Sadece vıdı vıdı.
Cırbır böcekleri.
Hiçbir iş yapmadan, çözüm üretmeden, enseye tokat laylaylom muhabbetindeler.
Herşeyleri dolaylı.
Ama bir türlü dolanıp da gelemiyorlar.
Evet biliyorum ki sizler de bu çocuğun adını çok merak ettiniz.
Adı; Tekel!
Öyle tekel ki, toplumun haber alma hakkını istediği gibi yöneten bir güç.
O güç şu güç.
Öteki.
Bundan sonra, çaya çorbaya tuz yok.
Şeker yok.
Ne var?
Tekel var tekel.
O ne derse o!
Gözün aydın Türkiye.
Sizlere tekelli günler.
Ah o tekel akşamların tekeli olsa.
Ama yok.
Akşamların tekeli bütçe açığını dengelemeye yarıyor sadece.
Kadersizliğimizi de sadece geçici unutturuyor.
