“An gelir Atilla İlhan ölür” demiş büyük usta.

O an; ayrımsız hep geldi geliyor bir gün herkese.

Geçtiğimiz haftada, üç ayrı an geldi ve üç ayrı değerli insanımız aramızdan ayrılarak sonsuzluğa koştu.

Unutmamak gerek.

NİHAT ABİYE VEDA

Geçmişimizde eski CHP olduğundan bir dost ve arkadaşımız ile ilişkilerimiz o dönemlerden geliyor.

Nihat Özdemir ile de öyle.

Son dönemlerde dışarıya çıkıp da iki nefes olabildiği günlerde Uğurlu Büfe’de ikamet ederdi. Eş ve dostlarıyla o güzergahta yarenlik eden Nihat Abi’yi ben hep “çok kitap okuyan” olarak tanıyıp bildim.

Bilinçli CHP’lilerden biri olan Nihat Özdemir, geçtiğimiz hafta veda etti yaşama.

İlk kez belediyedeki bir cenaze törenine gittiğimde, büyük oğlu Alparslan’ı da görebileceğimi umdum ama yoktur.

Yokluğu tedavi altında olmasıymış Alparslan’ın.

Kemoterapi seansları nedeniyle gelememiş babasının cenaze törenine.

Nihat abimin ışıklarda uyuyacağına olan inancım ile Alparslan’a da acil şifa diliyorum.

KANDİLLİ’NİN LEMAN ABLASI

İnsanın çocukluğundaki yaşananlar hiç unutulmaz. Hele Kandilli ve çocukluk anıları olduğunda, insanın tüylerini diken diken eder.

Leman Ablam benim unutamadığım figürlerden biridir.

Altı erkek evlada sahip 22 yıl önce vefat eden Burhan Akçakese’nin sevgili eşi Leman Ablamızı da Aralık 2025’in üçüncü haftasında kaybettik.

İki ay sonra 90’nına merhaba demeye hazırlanan Leman Ablama ziyarete gidebildiğim her zaman o gülen yüzünü ve “Bektaşım” sözlerini hiç unutmayacağım.

Tabutuna dokunduğumda, “hakkını helal et ablam, benden yana helal olsun” dedim.

Işıklarda uyusun.

BEYBEY’İN EŞİYDİ

EKİ Çırak kursu sınavlarını kazanıp Zonguldak’a yatırı okula gitmeden önce (14-16 yaş arası) her yaz Kandilli’den köye gönderirdi babam.

İyi ki göndermiş de, ekin biçmeyi, öküzlerin çektiği döğene binmeyi, öküz arabasına yüklenen ekinleri, evlerde dokunmuş bezler üzerine serilen imece yemeklerini, eşeğe binmeyi, derelerde yıkanmayı, derede balık tutmanın ne olduğunu yaşayarak gördük.

Münire Abla’da o çocukluk anılarımın içinde at gölü dediğimiz dere kenarında koca koca kazanların saç ayakları üzerine kurulup altlarına yakılan ateşleri, kül ile yıkanan toplu çamaşırların taşların üzerinde dövülmesinden hatırlıyorum.

O hep çok renkliydi.

Özgüveni yüksek bir Anadolu kadını olarak yaşama veda edeceği güne kadar hep bakımlı, hep güzel, hep otoriter kimliği ile tanınırdı.

Sık sık Amerika’daki torunu Kardelen’in yanına gidip gelen, gezme ve eğlenceyi yaşamının ana ilkesi yapan ve sizlerin de tanıyacağı şekilde Ereğli’nin uzun süredir devam eden tedavilerine son vererek veda etti bizlere.

Baba toprağı Ormanlı Sinitli Mezarlığına gömülmek istemiş ve orada toprağa verdik ablamızı.

Işıklar hep Münire Ablamın yolu oldu/olsun.

#vefat #karadenizereğli #kandilli #ormanlı #lemanakçakese #chp #atillailhan