Her yaşın kendine göre güzelliği olduğunu söyleyenlerin bu sözlerinin doğruluğunu yaş kemale erdikçe yaşayarak öğrenenlerdenim.
Bir market veya alış veriş sırasında kasiyerlerin amca veya dayı sözleriyle hitap edeceklerini hiç aklıma getirmemiştim.
Bu da oldu!
Bu sözcükleri duyunca irkilmeye başladım.
Açıkçası bozuluyorum da!
Amca!..
Dayı!..
Eeee
**
Aslında gerçeği ifade ediyorlar.
Her ne kadar yaşını göstermiyorsun diye gaz verenler olsa da, tevellüt 1954 diye yazıyor nüfus hüviyet cüzdanında.
Durum böyle olunca 33 yaşında oğlu, 31 yaşında da kızı olan bir babaya birader diyeceklerini beklemek de hayalcilikten başka bir şey değil ki.
Yaş ilerliyor.
Zaman ise dur durak bilmeden geri sayım sayacını hızlandırıyor.
Amca!..
Dayı!..
Eee
**
Her şeyin bir zamanı var.
Zaman dediğimiz sabun köpüğü.
Balon olarak uçuyor ve uçuş zamanı da minik bir patlayış ile sona eriyor.
Aynen bu dünyaya veda eder gibi.
Tamam biz amca veya dayıyız.
Doğrudur.
İnkar eden yok.
Peki ya bizden yaşlı olanlar.
Yaşı bilmem nereye ulaşıp da, kendilerini delikanlı gibi görenler ne olacak?
Zaman ile beyin aktivitasyonu yetersiz kalıyor. Özellikle de hafıza konusunda teklemenin izlerini yaşıyor ilerleyen yaşlar içinde bulunanlar.
Hafıza şaşırınca veya anımsama noktasında sıfırı çekince işler karışıyor.
Karar mekanizmasında hatalar oluyor.
Söz ile davranış arasındaki tutarsızlıklar kimi zaman yara üstüne yara açıyor.
Yanisi: yaş kemalden kamileye doğru koştukça gençlik iksirleri de yetersiz kalıveriyor. Durum böyle olunca da, bir kenara çekilmek gerçeğinden kaçmak teselli ikramiyesi bile olamıyor.
Amca!..
Dayı!..
Eeee .
**
Amca da amca olmalı, dayı da dayı gibi.
Noktayı koymak için hazırlık yapıp, gençlerin önüne kırmızı halılar sermeli.
Hadi git amca veya defol dayı dedirtmemeli.
Çekilerek büyümenin bilinci asla unutulmamalı.
Amcalara, dayılara, yaşlılara duyurulur.
Şimdi kovulmadan gitme vakti.
Ben bile bavulumu toplamaya hazırlanmışken, benim büyüklerim halen daha ne bekliyor anlamış değilim ki
Amca!..
Dayı!..
Eeee
