Veee; 31 Ağustos da geldi ya. Hem de 2007?nin 31 Ağustos?u. Vay be! Yıllar koşuyor sonsuzluğa hem de öylesine süratli ki. Rekorlar kırıyoruz zamanı hovardaca harcamada da bilmiyor, ya da farkında değiliz. Yarın 1 Eylül Dünya Barış Günü? 1 Eylül?ün önemi çok benim için. 1 Eylül Önder?e; daha 2.5 yaşında bir bebek iken kapısından içeri girerek merhaba dediğim (1995) gün.. 1 Eylül, www.ereglionder.com.tr?nin de doğum günü. 1 Eylül oğlum ve Gazeteniz Önder?in Sorumlu Müdürü Mustafa Kemal Bektaş?ın da doğum günü. 1 Eylül anlam yüklü? Barışlı ve doğum günlü 1 Eylül? 1 Eylül 1995 tarihinden bu yana aradan geçen 12 tam koskoca yılı günlük tutarak yazmaya kalksak, sadece mahkeme belgeleri, saldırılar, tehditler, sırtımızdan vurulmaya çalışılan darbelerle kitaplara sığmaz. İnanın, Erdemir?e bile bize saldırarak işbaşı yapanların nerede ise emeklilikleri geldi. Tufanda son anda direkten dönenleri de saymadık tabi ki. Yaşam çok şeylere gebe. Her yeni günde, bir öğreti sunuluyor bizlere yaşamın. Kimi zaman ummadığımız soğuk bir yüzün sımsıcak elini, kimi zaman da gülen şeytanların insanlık dışı oyunları. Yaprak gibi dökülüyor veya yenisi çıkıyor yaşam sofrasında gerçeklerin. Değişim, her alanda yaşanıyor. Acı veya tatlı gerçekler de mücadele hırsını körüklüyor. 30 Ağustos Zafer Bayramı törenlerini izlerken içim burkuldu dün yine. Biz bayramlarımızdan neden uzaklaşırız ki? Yoksa, gizli bir el bizlerin bayram coşkusunu sinsice yiyip bitirerek, Türk kimliğimizden mi uzaklaştırıyor. Ciddiyetsizlik ve ilgisizlik diz boyu. Ereğli?deki törenleri ana yol üzerinden izlerken, meslektaşlarımın yarattığı görüntü kirliliği üzdü beni. Ortalarda dolanılarak ne anlatılmak istenir ki. Bir tören alanında serseri mayın gibi dolaşılmayacağını da mı unuttuk? Ya şortlu kameramana ne demeli? Genç kardeşim bilmiyor ki, böyle bir densizliğin içinde Atatürk Anıtı?nın tam göbeğinde, ilçe protokolünün fotojenik görüntüleri cascavlak çekilmez. Birileri anlatmalı veya müdahale etmeli bu çirkin görüntülere. Devletin töreninde nasıl davranılacağı ve törenin görkemini bozacak durumlara düşülmemeli. Yazık oluyor her gün kan kaybetmeyi sürdüren mesleğe. Biz bugün varız yarın yokuz. Çoktan unumuzu eleyip eleğimizi asmışız bile. Doğruları da birileri söylemeli, anlatmalı. Anlamayanlar korosu küfür şarkıları söylese de!.. Bu 1 Eylül?de bir şeyler yapmalı. Tatil-matil bize yassak. Biz tatile de gitsek, oralardan yazmaya çalışıyoruz günlük yazılarımızı. Cumartesi tatildir demeyerek hep okurlarımızla buluşma alışkanlığımızı sürdürüyoruz. Sol kulağım rahatsız şu anda. Siz de tutup ?neden sağ? diye sormayın? Sol işte sol? Birden aklıma geldi MHP ile DSP?nin Cumhurbaşkanlığı seçimine katılarak AKP?nin elini neden rahatlattığı? Hayda! Yine anlamsız bir siyaset bataklığına mı düşeceğiz. Vardır elbette bir bildikleri... Ha, 2002 yılında 57. hükümeti yıkan DSP?nin içindeki Ameri-kan işbirlikçilerinin ardından; MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli?nin 3 Kasım seçimlerine işaret etmesini, MHP?nin yayın organı Yeniçağ bile sorgulamaya başladı. MHP ile DSP yöneticileri bunun bedelini öder. Bakalım zaman ne gösterecek. Bugün 1 Eylül ve yıldönümü. Ne yapmalı? Bir şeyler yapmalı da ne? Kulağımın ağrısı da iyice artı yine. Çınlıyor da, kim çınlatıyor yarın belli olur? Birikim hazinemize her yeni gün, ay ve yıl ile bir çok katılım sağladığımız yılların dönümlerine; yine ve hep sizlerle gönül bağımızın güzelliğinde nice sağlıklı yıllara? 1 Eylül bizim, bize özel?